Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1551 E. 2026/1582 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

44. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I

DOSYA NO: 2024/1551 Esas

KARAR NO : 2026/1582

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 25/06/2024

NUMARASI : 2022/238 E. - 2024/175 K.

DAVANIN KONUSU: Marka Hakkına Tecavüzün ve Haksız Rekabetin Tespiti,Durdurulması, Önlenmesi, Kaldırılması

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 09/10/2026

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü :

DAVA DİLEKÇESİ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 1999 yılında Ankara’da kurulduğunu, ..., ... markalarıyla parfüm, deodorant, araç ve ortam kokulandırma gibi ürünlerin üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini, 37 ülkede faaliyet gösterdiğini, Türkiye genelinde 51 ilde 152 mağaza ile hizmet verdiğini, müvekkili şirketin markalarını ciddi ve yoğun bir şekilde kullanarak markalarına ayırt edicilik kazandırdığını, birçok marka tescilinin bulunduğunu, uluslararası alanda da tescilli olduğunu, ... arama motorunda ... ve ... parfüm ibaresinin aratılması sonucunda müvekkilinin ürünleri ve markasının listelendiği, müvekkilinin ... markalı ürünlerinin oldukça iyi bilindiği ve müvekkili ile özdeşleştiğini, tanınmış bir marka haline getirdiğini, ... esas unsurlu markayı ilk defa kullanan ve ayırt edici nitelik kazandıran hak sahibi olarak ... nezdinde de adına tescil ettirerek kullanmaya devam etmekte olduğunu ve söz konusu marka üzerinde öncelikli ve üstün hak sahibi olduğunu, davalı yanın “...” ibaresini kendisine aitmiş gibi kullandığını ve müvekkilinin markalarına karşı tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu, davalı yanın daha önceki başvurularının müvekkilinin itirazları neticesinde reddedildiğini ancak kötü niyetli bir şekilde seri marka başvuruları yapmaya devam ettiğini, müvekkilinin markalarının özellikle kozmetik sektöründe tanınmış ve bilinen bir marka olduğunu, davalı yanın bu sektörde “...” ibaresi ile faaliyet göstermesinin müvekkilinin bilinirliğinden faydalanma amacı taşıdığını, daha önce ... ibareli marka başvurularının müvekkilinin markaları ile benzer bulunarak reddedilmesine rağmen davalı yanın ... ibareli ve esas unsurlu ürünlerin satışına devam ettiğini, ayrıca kendilerini ... olarak tanıttıklarını ve bu şekilde müvekkilinin ticaret unvanı olan ... ile karıştırılmaya yol açacak önlemler alarak kötü niyetli hareket ettiğini belirterek, müvekkili şirket adına ... Kurumu nezdinde tescilli ... esas unsurlu ve ibareli markalarının aynısı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzeri olan ... esas unsurunu müvekkilinin herhangi bir izin ve icazeti olmaksızın davalı yan tarafından kullanılarak müvekkilinin 6769 sayılı SMK’dan kaynaklanan marka haklarına tecavüz eden, haksız rekabete neden olan davalı yanın işbu eylemlerinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine ve bu suretle haksız tecavüzün giderilmesine, https://....com.tr/ linkinde yer alan internet sitelerine,https://www..../......./,https://www.....com/......./, https://www... linklerinde yer alan sosyal medya hesaplarına erişimin engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP DİLEKÇESİ:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili ... A.Ş.’nin çeşitli sektörlerde 40 yılı aşkın tecrübe ve yatırımı olan ... şirketlerinin bir parçası olduğunu, 1999 yılında faaliyete başladıklarını, 20 yılı aşkın süredir devam eden faaliyet ve yatırımları çerçevesinde günümüzde sabunun yanında gliserin ve hijyen/ kişisel temizlik ürünleri ile tüketiciler nezdinde tanınır ve güvenilir bir marka haline geldiklerini, müvekkili firmanın 2000 senesinden beri “...” ve “... ...” markalarını kullandığını, 2017 senesinde “... ...” ibaresinin baş harflerinden oluşan “...” ibaresini ve logosu ile oluşturduğu “...” markasını kullanmaya başladığını ve ... Kurumu nezdinde de adına tescil ettirdiğini, 2019 senesinden beri de müvekkili firmanın “...” ibareli markanın ... Kurumu nezdinde tescilli olarak kullanıldığını, müvekkili firmanın Türkiye’de 81 ilde 15.000’e yakın noktada tüketiciye ulaştığını, 2020 yılında yaklaşık 6,2 milyon TL, 2021 yılında ise yaklaşık 8,9 milyon TL pazarlama ve reklam harcaması yapıldığını, yurt dışı marka tescillerini alarak ciddi reklam ve tanıtım faaliyetleri yürütüldüğünü, davacı markaları ile müvekkili markasının bütünsel olarak aynı ya da benzer olmadığını, ortalama seviyedeki tüketicinin markalar arasında benzerlik ya da ilişki kurmasının mümkün olmadığını, davacı markasının ... değil ... ibaresi ve yan unsurlardan oluştuğunu, davacı yan dava dilekçesinde “...” ibareli markalarına tecavüzden ve haksız rekabetten bahsetse de markalarının “...” olduğunu, müvekkili firma markası ile davacı tarafın mesnet markaları hem ihtiva ettiği kelime/ harf kombinasyonları hem görsel unsurlar bakımından benzer olmadığını, markalar arasında işitsel benzerlik de bulunmadığını, davacı yana ait ürünlerin yine davacı yana ait mağazalarda satışa sunulduğunu, müvekkiline ait ürünlerin ise davacı yana ait ürünler ile aynı satış kanalı ile tüketicilere sunulmadığını, tüketiciler nezdinde iltibas tehlikesinin bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk derece mahkemesi 2022/238 esas, 2024/175 karar sayılı, 25/06/2024 tarihli kararı ile; "Davalı ile davacının kullanımları arasında dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da benzerlik bulunmadığı, davacının kullanımlarını genel olarak oval yapı içerisinde sarı zemin üzerine ... ibaresinin kullanma şekilinde olduğu, davalının kullanımları ise ... harflerinin bitişik yazılması ve ...D nin altına ... yazısının yazılması şeklinde olduğu, bu kapsamda tarafların markasal kullanımlarının harfsel olarak birbirine benzerlik sağladığı görülmüş ise de markaların bütünsel olarak kullanımı dikkate alındığında tarafların kullanımlarının birbirinden farklı olduğu, bu haliyle davalının eylemlerinin davacı adına tescilli marka hakkına, ticaret unvanına tecavüz niteliğinde olmadığı ayrıca haksız rekabetin bulunmadığı bu hususların dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da tespit edildiği anlaşılmakla, denetime elverişli ve yeterli bilirkişi raporu hükmü esas alınarak, davanın REDDİNE," karar vermiştir.

İSTİNAF:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili ... ... Anonim Şirketi ile davalı ...Anonim Şirketi arasındaki uyuşmazlıkta yerel mahkemece verilen 2022/238 Esas ve 2024/175 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilin ... esas unsurlu markalarına davalı tarafından tecavüz edildiğini ve haksız rekabet oluşturulduğunu, dava dilekçesinde talep edilen ihtiyati tedbir taleplerinin yargılama boyunca değerlendirilmediğini, tensip zaptında bilirkişi incelemesi sonrası karara bağlanacağı belirtilmesine rağmen tedbir talebinin sürüncemede bırakıldığını, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunun tek bir marka vekili tarafından hazırlandığını ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, uyuşmazlığın çözümü için mali müşavir ve sektör uzmanlarını içeren bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve davalının kullanımlarının karıştırılma ihtimali yarattığını, ... Kurumu nezdindeki diğer kararların ve emsal bilirkişi raporlarının müvekkili lehine olduğunu, mahkemenin çelişkili raporları gidermeden hüküm kurduğunu, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, istinaf incelemesinin duruşmalı yapılmasını, müvekkili şirketin ticari defter ve kayıtlarının incelenmesini, ihtiyati tedbir taleplerinin ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAFA CEVAP:

Davalı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; mahkemece tanzim edilmiş olan usule ve yasaya uygun olduğundan ayrıca bilirkişilerin raporuna dayandığından, bilirkişiler tarafında tanzim edilmiş olan rapor detaylı incelemeye dayandığından denetime ve hüküm kurmaya da elverişli olduğundan, karşı yanın istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE: İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava; marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi, kaldırılması istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulduğu görülmüştür.

TPMK kayıtlarının tetkikinde; davacı adına tescilli... tescil numaralı "..." ibareli 3.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı " ...+şekil" ibareli ....sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı "..." ibareli 35.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı " ... ..." ibareli ....sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı "... " ibareli 5.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı "..." ibareli 21.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı " ... ... " ibareli 43.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı "..." ibareli 3 ve 5.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı " ..." ibareli 3 ve 5.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı "..." ibareli 3 ve 5.sınıfta tescilli marka, ... tescil numaralı " ..." ibareli ....sınıfta tescilli markaların bulunduğu, davalı adına ise ... tescil numaralı " ..." ibareli 3 ve 5.sınıfta tescilli marka ile ... tescil numaralı " ..." ibareli ....sınıflarda tescilli markaların bulunduğu görülmüştür. Davacı taraf markalar ve sınıflar arasındaki benzerlik nedeni ile karıştırılma ihtimali ve tanınmışlık düzeyine dayalı olarak marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluştuğunu ileri sürmüş olup mahkemece yalnızca marka vekili bilirkişiden rapor alınarak ve bu rapora yönelik itirazlar nazara alınmayarak salt markalar arasında benzerlik olmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamında davacı markasının tanınmış olup olmadığını saptayabilecek, ülkemizde ulaştığı tanınmışlık düzeyini somut dayanakları ile belirleyebilecek uzmanlıkta sektör bilirkişisinin görevlendirilmediği tespit edilmiştir. Nitekim SMK'nın 7/2-b maddesinde tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer mal veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından tescilli marka ile ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılması ile SMK'nın 7/2-c. maddesi kapsamında; aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde olmasına bakılmaksızın, tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle markanın itibarından haksız bir yarar elde edecek veya itibarına zarar verecek veya ayırt edici karakterini zedeleyecek nitelikteki herhangi bir işaretin haklı bir sebep olmaksızın kullanılması tecavüz eylemi olarak kabul edilmiş olup davacının bu yönde sunduğu delillerin sektörel inceleme kapsamında değerlendirilmesi ve neticesine göre değerlendirme yapılması gerektiği anlaşılmıştır. Bununla birlikte mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davalı kullanımının ... sayılı marka kapsamında olduğu tespit edilmekle, bu markanın hükümsüzlüğüne ilişkin Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde açılan davada verilen, 2022/152 Esas- 2023/340 Karar sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmaması, bekletici mesele yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmemesi de yerinde olmamıştır. Bu itibarla eksik ve yetersiz incelemeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur. Bu kapsamda yapılması gereken; davacı markasının tescilli olduğu sınıflar yönünden sektörel değerlendirme yapmakta uzman sektör bilirkişilerinin de aralarında bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti tesis edilerek, davacı markasının ülkemizde ulaştığı tanınmışlık düzeyinin deliller ve sektörel bakış açısı ile dayanakları gösterilerek incelenmesi, neticesine göre marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet koşullarının oluşup oluşmadığının gerekçeli olarak değerlendirilmesinden ibarettir. Tüm bu nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın belirtilen hususlarda yeniden inceleme yapılması için ait olduğu mahkemeye iadesine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Davacı vekilinin istinaf isteminin KABULÜ ile;

2- İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 25/06/2024 tarih, 2022/238 E. 2024/175 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1-a-6. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, yukarıda gösterilen biçimde inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

4- İstinaf yasa yoluna başvuran davacı tarafından peşin olarak yatırılan istinaf karar ve ilam harcının talebi halinde kendisine iadesine,

5- Dosya üzerinde inceleme yapılması sebebiyle vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,

6- İstinaf yasa yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan giderlerin ilk derece mahkemesince verilecek nihai kararda dikkate alınmasına,

HMK'nın 353/1-a-6. ve 362/1-g. maddeleri gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve KESİN olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 09/10/2026