Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1919 E. 2026/1860 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

13. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO:2026/1919 Esas

KARAR NO:2026/1860 Karar

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

NUMARASI:2026/1284 Esas (Derdest Dava Dosyası)

TARİHİ:27/08/2026 (Ara Karar Tarihi)

DAVA:Ticari Şirket (Genel Kurul Kararının İptali İstemli)

KARAR TARİHİ:26/10/2026

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen ara karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMASININ ÖZETİ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı ....'in İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden gelen müzekkere yanıtı uyarınca yönetim kurulu üyeleri ... ve ...'a TTK m.449 uyarınca yazılı görüşlerini bildirmeleri hususun tebliğ edildiği, buna karşılık TTK m.392/7'de ön görülen 30 günlük süre usulüne uygun şekilde işletilmediğini, ... ve ...'ın 08.05.2026 tarihinde 'kendi kendilerine' toplanarak ... nolu yok hükmünde yönetim kurulu kararını aldıklarını, bu kararla, 09.06.2026 tarihinde işbu dava konusu genel kurulun yapılmasına ve gündemin belirlenmesine karar verildiğinin tespit edildiğini, geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmayan genel kurul çağrısının geçerli olmayacağını, dolayısıyla, geçerli bir çağrıya dayanmayan genel kurul toplantısının da yok hükmünde olacağını, 08.05.2026 tarihli 2026/03 sayılı yönetim kurulu kararı yok hükmünde olduğunu, bu karara dayanılarak yapılan genel kurul çağrısı ve akabinde gerçekleştirilen 09.06.2026 tarihli genel kurul toplantısı ile alınan kararların hukuken hiç doğmadığını, her ne kadar, işbu genel kurul kapsamında alınan 'yok' hükmündeki kararlar İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü nezdinde tescil olunmuş ve Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilmişse de tescil ile geçerlilik kazanılmasının mümkün olmadığını ve tescil ve ilanı hukuken mümkün olmayan 6,7 ve 9 nolu kararlar kapsamında yapılan tescil ve ilan işlemlerine dair ihtiyati tedbir kararı verilerek ilgili sicil müdürlüklerine bu hususta müzekkere yazılması gerektiğini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:İlk Derece Mahkemesi 27/08/2026 tarih ve 2026/1284 Esas sayılı ara kararında;"....Somut olayda, genel kurul kararının iptali istemiyle açılan davada kararın yürütülmesinin geri bırakılmasına dair tedbir isteminde bulunulmuş olup, HMK'nın 390/1. maddesinde öngörülen yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmemiş olduğu anlaşılmakla ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilerek aşağıda yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuştur." gerekçesi ile, ''1-Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin REDDİNE,'' karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; somut olayda yaklaşık ispat koşulunun sağlandığını, bu hususun genel kurul toplantı tutanağı ile sabit olduğunu, diğer yönetim kurulu üyeleri ... ve ...'ın; ihtarname ile Yönetim Kurulu Başkanı sıfatıyla müvekkilden TTK m.392/7 uyarınca yönetim kurulu toplantısı yapılmasını talep ettiklerini, buna karşılık müvekkilin cevabı beklenmeksizin diğer yönetim kurulu üyeleri ... ve ...’ın müvekkile herhangi bir çağrı yapmaksızın 08.05.2026 tarihinde yönetim kurulu toplantısı yaptığını, davaya konu genel kurula dayanak 2026/03 sayılı kararı aldığını, TTK m.392 kapsamında çağrısız bir toplantı yapılmasının mümkün olmadığını, kaldı ki müvekkile ihtarname gönderebilme imkanına sahip olan ... ve ...'ın, yerleşim yeri sabit olan müvekkile aynı veya benzer denetlenebilir yöntemlerle toplantı çağrısı yapmaktan kaçınmalarının çağrı yükümlülüğünün bilinçli şekilde yerine getirilmediğini açıkça ortaya koyduğunu, çağrısız yapılan sözde toplantıda, toplantı veya karar nisabının sağlanmış olmasının hiçbir önemi ve işlevi bulunmadığını, somut olayda ise müvekkile yönetim kurulu toplantısına ilişkin hiçbir çağrı yapılmadığını, nitekim bu hususun davaya konu 09.06.2026 tarihli Genel Kurul Toplantısı sırasında taraflarınca açıkça sorulduğunu, yönetim kurulu üyesi ...'ın müvekkile yönetim kurulu toplantısı için herhangi bir çağrı yapılmadığını ikrar ettiğini, hal böyleyken toplantının dayanağını teşkil eden yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunu, bu karara istinaden yapılan genel kurul çağrısının da geçersiz olduğunu, nitekim yok hükmündeki yönetim kurulu kararına dayanan bir genel kurul bakımından davacının toplantıya katılmış olmasının sonuca etkili olmadığını, TTK m.416'da düzenlenen çağrısız genel kurulun şartlarının da oluşmadığını, zira müvekkilin, toplantının açılış anından itibaren açıkça muhalefetini tutanağa şerh ettiğini, geçerli bir çağrıya dayanmayan genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların varlık kazanamayacağını, yokluk yaptırımına tabi olduğunu, Toplantıda alınan 7, 8, 9 ve 10 no'lu kararlar hakkında tedbir taleplerinin kabulünün gerektiğini, yok hükmünde alınan karara istinaden tescil ve ilan olunan yönetim kurulu tarafından şirket önemli mal varlıkları üzerinde tasarruf edilmesi riskinin mevcut olduğunu, işbu toplantıda alınan kararların yok hükmünde olduğu hususunun yaklaşık ispat ölçüsünü aşar şekilde ortaya konulduğunu, bu nedenle Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde 09.06.2026 tarihinden sonra dava konusu genel kurul kararına istinaden gerçekleştirilen tüm tescil ve ilan işlemlerinin tedbiren durdurulması; tescil ve ilana tabi olmayan kararların ise yürütülmesinin geri bırakılması gerektiğini, toplantının 8 ve 10 no'lu gündem maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; şirket malvarlığının önemli bir kısmının devrine yönelik, birbirini tamamlayan ve aynı ekonomik sonuca hizmet eden bir işlemler zincirinin kurulduğunun açıkça görüldüğünü, şirket varlıklarına yönelik bütüncül bir tasarruf sürecinin başlatıldığının anlaşıldığını, bu durumun yaklaşık ispatı aşar şekilde yok hükmünde toplantıda alınan karara istinaden seçildiği ortaya konulan yönetim kuruluna, şirketin yüksek değerli taşınmazları üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilmeleri yönünde oldukça geniş bir yetki verilmesi ve şirket malvarlığının tehlikeye atılması anlamına geleceğini, kaldı ki söz konusu kararların mahiyeti itibariyle TTK m.408/2, BTY m.22/12 sınırlarına tabi olduğunu, şirket sermayesinin en az %75’inin olumlu oyu ile alınabilen kararlar kapsamında olduğunu, 8 ve 10 no'lu kararlar yönünden anılan nisaplara uyulmadığı gibi yine finansal tablolar ve bağlı hususların görüşülmesinin ertelenmesine yönelik azınlık taleplerine rağmen karara bağlandığını, ihtiyati tedbir taleplerinin kabulünün gerektiğini, Şirketin mevcut yönetim kurulunun görev süresinin sona erdiğini, davaya konu toplantıda alınan yönetim kurulu seçimine ilişkin 9 no'lu kararın yok hükmünde olduğunu, toplantıda alınan şirket önemli mal varlığına ilişkin kararların, şirket yüksek değerli taşınmazları üzerinde yapılacak tasarruflar yönünden önemli riskler barındırdığını, kayyım atanması taleplerinin yerel mahkemece reddine karar verildiği de göz önüne alındığında yok hükmünde olduğu yaklaşık ispatı aşar şekilde ortaya konulan kararlar yönünden davalı şirket yönetiminin üçüncü kişilerle iş ve işlemleri yönünden yakın ve somut bir tehlike olgusu bulunduğunu, şirket varlığının korunması ihtiyacının zaruri olduğunu, Her ne kadar söz konusu genel kurul kararı kapsamında alınan yok hükmündeki kararlar İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü nezdinde tescil edilmiş ve Türkiye Ticaret Sicili Müdürlüğü nezdinde tescil edilmiş ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edilmiş ise de, söz konusu işlemlerin tescil ve ilan yoluyla geçerlilik kazanmasının kesinlikle mümkün olmadığını, bu nedenle hukuken tescil ve ilanı mümkün olmayan 6, 7, 9 numaralı kararlar kapsamında gerçekleştirilen tescil ve ilan işlemleri hakkında tedbir kararı verilmesi ve ilgili sicil müdürlüklerine bu hususta müzekkere yazılması gerektiğini, ihtiyati tedbir taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi ara kararının kaldırılarak taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık varsa re'sen gözetilmek suretiyle yapılmıştır. Talep, davalı şirketin 09.06.2026 tarihinde yapılan 2022-2023-2024-2025 Yılları Olağan Genel Kurul Toplantısı'nda alınan kararların yoklukla malul olduklarının tespitine, mahkeme aksi kanaatte ise iptaline karar verilmesi istemi ile açılan davada, 6, 7 , 8,9, 10 nolu gündem maddeleri kapsamında alınan kararlar ile 10.09.2025 tarihli Olağan Toplantı'da alınan tüm kararların TTK m. 449 uyarınca yürütülmesinin geri bırakılması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin reddine, karar verilmiş ve karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.TTK 449.maddesine göre, genel kurul kararlarının iptali ve butlanı davası açıldığı taktirde mahkeme, yönetim kurulu üyelerinin görüşünü aldıktan sonra dava konusu kararların yürütmesinin geri bırakılmasına karar verebilir. Mahkemenin bu konudaki takdir hakkının nasıl kullanacağı konusunda, tamamlayıcı hukuk kuralı olarak HMK 389 vd. maddelerinden yararlanılması gerekir.Mahkemece, dava konusu kararın yürütülmesinin geri bırakılmasına dair talep değerlendirilmeden önce davalı şirketin yönetim kurulu üyelerine davetiye çıkartılmış ve beyanda bulunmadıkları anlaşılmıştır.Davalı şirketin 09.06.2026 tarihinde yapılan 2022-2023-2024-2025 Yılları Olağan Genel Kurul Toplantısı'nda;Gündemin 6. Maddesi ile; Şirket esas sözleşmesinin "şirket unvanı" başlıklı 2. Maddesine ilişkin unvan değişikliği görüşülüp oylanmıştır.Gündemin 7. maddesi uyarınca; Şirket esas sözleşmesinin “şirketin merkezi” başlıklı 4. Maddesine ilişkin merkez adresinin değişikliği görüşülüp oylanmıştır.Gündemin 8. maddesi uyarınca; Şirket envanterinde bulunan gayrimenkuller için 3. şahıslar ile kat karşılığı veya hasilat paylaşılımı inşaat sözleşmeleri yapmak üzere her türlü şart ve usullerin belirlenmesine ilişkin yönetimi kuruluna yetki verilmesi hususu görüşülüp oylanmıştır.Gündemin 9. maddesi uyarınca; Yönetim kurulunun seçimi görüşülüp oylanmıştır.Gündemin 10. maddesi uyarınca; Şirket envanterinde bulunan Aydın ili, Kuşadası İlçesi, ... Mahallesi, 206 Ada 2 Parsel de bulunan 56 ve 57 numaralı bağımsız bölümlerin satışı hususu görüşülüp oylanmıştır.Hazır bulunanlar listesine göre davalı şirketin ortaklarının..., ..., ... olduğu, ortakların vekaleten toplantıya katıldıkları anlaşılmıştır.Somut olayda; davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar ispata muhtaç olup yargılamayı gerektirdiği,dosyada bilirkişi incelemesinin yapılmadığı, yargılamanın bulunduğu aşama itibariyle ve mevcut delil durumuna göre davacının iddialarının yaklaşık olarak ispat edilmediği gibi tedbir kararı verilmemesi halinde, hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı veya hakkın elde edilmesinin tamamen imkansız hale geleceği veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğması tehlikesi bulunduğunun ibraz edilen belgelere göre HMK'nın 390/3 maddesine göre yaklaşık olarak ispata yeterli değildir. Koşulların değişmesi halinde ise mahkemeden her zaman yeniden tedbir talep edilebileceğinden, ihtiyati tedbir talebinin reddi yönündeki ilk derece mahkemesi kararı dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olup talep eden davacı vekilinin aksi yöndeki istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.Sonuç itibariyle; ilk derece mahkemesinin ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin karar ve gerekçesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da saptanmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden davacı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,

3-Karar tarihi itibariyle Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken istinaf karar harcı istinaf eden davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın hazineye gelir kaydına,

4-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf talep eden üzerinde bırakılmasına,

5-Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğe gönderilmesine,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 26/10/2026 tarihinde HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak oy birliği ile karar verildi.