Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1552 E. 2026/1625 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

44. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I

DOSYA NO: 2024/1552

KARAR NO : 2026/1625

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul 2. Fikri Ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 16/05/2024

NUMARASI : 2022/208 E. - 2024/147 K.

DAVANIN KONUSU: Endüstriyel Tasarım (Endüstriyel Tasarımın Hükümsüzlüğünden Kaynaklanan)

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 15/10/2026

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVA DİLEKÇESİ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin güzellik endüstrisinde dünyanın önde gelen isimlerinden biri olan ... ... şirketi ile şirketin genel müdürü ... olduğunu, müvekkillerinin sayısız araştırmalarla desteklenmiş, benzersiz, yenilikçi bir yastık tasarımcısı olduğunu, müvekkillerinin “...” isimli orijinal yastık tasarımının, birçok Avrupa ülkesindeki kozmetik uzmanları, ortopedistler ve uyku uzmanlarından alınan görüş ve öneriler çerçevesinde geliştirilmiş olduğunu, “...” markasının kurucusu olan müvekkillerinin, uyku esnasında yüzde meydana gelen kırışıklıkları önleme amacıyla yola çıkarak güzellik uzmanlarından aldığı geri bildirimlerde yüzde meydana gelen dikey çizgilerin geceleri yan yatıp yüzü yastığa bastırmaktan kaynaklanan uyku karışıklıkları olduğunu keşfetmiş ve uykusunda yan

uyuyanlar için ciltte meydana gelen kırışıkları en aza indirgeyecek ve yine uyku esnasına rahat edilmesini sağlayacak bir yastık tasarımı geliştirmiş olduğunu, müvekkillerinin tasarımlarının viskoelastik poliüretan hafızalı köpükten yapılmış olduğunu, kullanılan malzeme yüz ve boynun şekline uygun olarak vücut ağırlığına ve vücut ısısına tepki vermekte olduğunu, gerek kullanılan malzeme, gerek üretim şekli ve teknolojisiyle müvekkilinin kendi sektörünün öncüsü bir tasarım meydana getirdiğini ve dünyaca tanınmış hale geldiğini, davacıların, uzun yıllardır devam ettirdiği ticari başarısının altında yatan nedenlerden biri olan saygılı ve etik tutumunu fikri ve sınai haklar alanında göstermiş olduğunu, haklarını tescil ettirmek suretiyle 2018 yılından beri koruma altına aldığını, Müvekkil’in tasarımcısı olan davacılardan ...’nın 2018 yılında ... numarası ile yastık tasarımını Avrupa Birliği ülkeleri, Japonya, Kore Cumhuriyeti, Singapur ve Amerika’da kendi adına tescil ettirdiğini, davacılardan ...’nın aynı zamanda, aynı yastık tasarımını ... numarası ile Avusturalya’da, ... numarası ile Yeni Zelanda’da ve ... numarası ile ...’da tescil ettirdiğini, bunun yanı sıra davacıların 2020 ve 2021 yıllarında iki yeni yastık için çeşitli ülkeleri kapsayan başka tasarım başvuruları da gerçekleştirmiş ve söz konusu tasarımları tescil ettirmiş olduğunu, müvekkili tarafından Davalı’ya haklarını ihlal eden kullanımları durdurması ve yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinden yoksun tasarım tescilini geri çekmesi için 20.07.2022 tarihinde ihtarname keşide edildiğini, ancak davalı tarafından ilgili ihtarnameye olumlu bir karşılık alınmayarak kötü niyetli kullanımlara devam edildiğini belirterek, davalıya herhangi bir tebligat ve duruşma yapılmaksızın, dava süresince davalı sıfatının değişikliğe uğramaması bakımından ... no.lu ”...” isimli tasarımın 3. Kişilere devrinin ve devrin sicile kaydedilmesinin engellenmesine ve söz konusu tasarımın davalı tarafından kullanılmasının dava sonuçlanıncaya kadar engellenmesi yönelik ihtiyati tedbir kararı verilmesine, tedbir kararının TPMK’ ya bildirilmesine, SMK’nın 56 ve 77. maddesi hükümleri gereği, davalının 16.10.2019 tarih ve ... no.lu ”...” isimli tasarımının hükümsüzlüğüne ve Türkpatent sicilinden terkinine,

karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP DİLEKÇESİ:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilin kendine ait "..." markası altında kendine ait tasarımı ve faydalı modeli ile dünya çapında ticari faaliyetlerini sürdürmekte olduğunu, müvekkili’in sahibi olduğu ... markasının Türkiye’de ve dünyanın birçok ülkesinde tanınırlığı olan özgün ve kendini kanıtlamış bir marka olduğunu, ... tescil numarası ile Amerika Birleşik Devletleri’ne ve ... tescil numarası ile Avustralya, Kanada, Almanya, İtalya, Meksika, Yeni Zelanda, Filipinler, Singapur, İspanya, İsviçre, ... Krallık ülkelerine ...Örgütü (“...”) aracılığıyla 20. sınıfta uluslararası marka tescil başvurusunda bulunmuş olduğunu, müvekkilinin, ... markası altında, ... tescil numaralı “...” ibareli tasarımını kullanarak ürünlerinin satışını yaptığını, müvekkili’nin, Türkpatent nezdinde 21.12.2021 tarihinde ... tescil numarası ile tescillenmiş “...” faydalı modelinin de yasal sahibi olduğunu, bu açıklamalar ışığında, müvekkili’nin kendine ait markası altında kendine ait tasarımı ve faydalı modeli ile ticari faaliyetlerini sürdürüyor olduğunu, müvekkili’in sahibi olduğu, Türkpatent nezdinde ... numarası ile

tescilli olan tasarımın ve davacı’ya ait olan ... nezdinde dm/100 232 numarası ile başvuru yapılmış ve bazı ülkelerde tescillenmiş tasarım arasında birçok asli fark bulunmakta

olduğunu, müvekkili’ne ait tasarımın "objektif yenilik" ve "nitelikli yenilik" kriterlerine uygun olduğunu, müvekkili’ne ait tasarımın, davacı’nın tasarımı ile kıyaslandığında malzeme, boyut, üretim tekniği, çizgi, şekil, biçim ve yüzey dokusu gibi farklılıklar mevcut olmakla birlikte müvekkili’ne ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini de sağladığı

açıkça görüldüğünü, davacı tarafın dava dilekçesinde, ...’un kendisine ait reklam görüntülerinin benzerlerini sosyal medya hesaplarında kullandığını gerçeğe aykırı ve mesnetsiz olarak iddia ettiğini, herhangi bir ortopedik yastık reklamında ürünün özellikleri göz önüne alındığında yastığa başını koyarak uyuyan mankenler kullanılmasının çok normal olduğunu, nitekim ürünün amacı “yüzde kırışıklık oluşmasını önlemek” olduğu için reklamlarda yer alan kadınların yüzlerinin sağ ve sol tarafını yastığa koyarak uyumaları ve hatta hedeflenen tüketici kitlesinin kadınlardan oluşması nedeniyle reklamlarda özellikle kadınların yer alması ürünün özelliklerinden kaynaklanmakta olduğunu, davacı tarafın “benzer” olarak nitelendirdiği unsurların bir ortopedik yastık reklamının zorunlu unsurları olduğunu, ...’un sosyal medya hesaplarında ve internet sitesinde kullandığı başka reklamların da mevcut olduğunu, bu nedenle, bilgilenmiş kullanıcının reklamlardaki yalnızca birkaç görüntüyü göz önüne alarak ürünlerin aynı olduğunu düşünmesi ve Davacı tarafa mail yoluyla ulaşarak karışıklığa sebep olduğunu belirtmesi mesnetsiz ve gerçeğe aykırı olduğunu, davacı tarafın delil olarak sunduğu mail örneklerinin gerçek olup olmadığı bile anlaşılmamakta olup davacı tarafın, ürünlerin karıştırılma ihtimalinin olduğu izlenimini yaratmak için kötü niyetli bir şekilde bu delilleri ileri sürdüğünü belirterek, ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına, davacı tarafın, Türkpatent nezdinde ... tescil numarası ile tescilli olan “...” isimli tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesi talebinin reddine ve davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; yeniliğin bir diğer kaynağı olarak tasarımın malzemesini gösterdiğini, tasarımı oluşturan malzemenin başlı başına yenilik unsurunu oluşturan bir etmen olmadığı gibi yenilik unsurunu oluşturması için görünüşte bir farklılık oluşturması gerektiğini, her iki tasarımda da kullanılan malzemenin görüntüsü birebir aynı olup ortalama bir yastık kullanıcısının yastığı oluşturan malzemeyi ayırt edebilmesinin son derece güç olduğunu, ayrıca kullanılan malzemelerin isimleri, bu isimlerin teknik terimler içerdiği ve okunuş olarak da çok benzer oldukları dikkate alındığında ortalama bir tüketicinin bu malzemeleri birbirinden ayırabilme ihtimalinin olmadığını, davalının dilekçesinde, müvekkillerin reklamlarını kopyaladığı iddialarına karşı; ürünün özelliği gereği reklamda kadın mankenlere yer verildiği savunmasında bulunduğunu, müvekkili’nin reklamlarının kopyalandığına dair iddialarının reklamlarda kadın mankenlere yer verilmesinden ileri gelmemekte olduğunu, daha önce sunulan görseller incelendiğinde müvekkillerin tasarımının yanı sıra pazarlama tekniğinin de kopyalandığını, tasarımların reklamlarında bile kullanılmakta olan görsellerin aynı olmasının tüketici nezdinde daha da fazla karışıklığa sebep olduğu tüketiciler tarafından müvekkiller’in müşteri hizmetleri hattına gönderilen e-postalar aracılığıyla da kanıtlandığını belirterek davanın kabulüne, davalı tarafın ihtiyati tedbire itirazlarının reddine ve tedbirin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle; Davacının iddiasının aksine, tasarımların ayırt edilmesini sağlayan birçok farklı özellik bulunmakta olduğunu, müvekkiline ait tasarım ile Davacıya ait tasarımın birçok yönden farklı olduğunun aşikar olduğunu, bilgilenmiş kullanıcının yükseklik, kılıf özellikleri, malzeme, yüzey dokusu, genişlik, boyun desteği gibi birçok farklılığa özenle dikkat etmekte ve yastıkları kolayca ayırt edebilmekte olduğunu,

Dünya çapındaki kırışıklık karşıtı ve ortopedik tüm yastık markalarının benzer bir pazarlama tekniği gösterdiğini, herhangi bir ortopedik yastık reklamında ürünün özellikleri göz önüne alındığında yastığa başını koyarak uyuyan mankenler kullanılmasının çok normal olduğunu, ürünün amacı “yüzde kırışıklık oluşmasını önlemek” olduğu için reklamlarda yer alan kadınların yüzlerinin sağ ve sol tarafını yastığa koyarak uyumaları ve hatta hedeflenen

tüketici kitlesinin kadınlardan oluşması nedeniyle reklamlarda özellikle kadınların yer alması ürünün özelliklerinden kaynaklanmakta olduğunu belirterek ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına, davacı tarafın, Türkpatent nezdinde ... tescil numarası ile tescilli olan “...” isimli tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesi talebinin reddine ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk Derece Mahkemesince; "Tüm dosya kapsamı bir bütün olarak dikkate alındığında; TPMK nezdinde davalı adına tescilli bulunan ... tescil numaralı " ... 1" ibareli tasarımın davalı adına tescilli olduğu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davacının daha önce üretimini yapıp piyasaya sunduğu ... numaralı tasarım ile davalı adına tescilli tasarımın genel hatları ile birbiri ile benzer nitelikte olduğu, davalı adına tescilli tasarımın ayırt edicilik niteliğinin bulunmadığı, davalının dava konusu edilen tasarım ile ilgili seçenek özgürlüğünün bulunmasına rağmen bilgilenmiş kullanıcı nezdinde de davacı tasarımı ile davalının tasarımının karıştırılma ihtimalinin bulunduğu kanaati bildirilmekle dosya kapsamında alınan raporda tarafların tasarımlarının ayrıntılı olarak karşılaştırmalı olarak irdelendiği, taraflarca dosyaya sunulan uzman görüşlerinin de değerlendirildiği göz önüne alındığında hükme esas alınması gerektiği kanaatine varılarak davacı tasarımı ile davalı adına tescilli tasarımın seçenek özgürlüğü ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yarattığı etki göz önüne alındığında benzer oldukları, davalı adına tescilli tasarımın başvuru tarihi itibarı ile yenilik doğurucu ve ayırt edici niteliklere sahip olmadığı gerekçesiyle; 1-Davanın kabulü ile TPMK nezdinde davalı adına tescilli bulunan ... tescil numaralı "..." isimli tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine,

2-Karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin TPMK 'ya gönderilmesine, karar verilmiştir.

İSTİNAF DİLEKÇESİ:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ... ... tarafından müvekkili şirketin ... tescil numaralı “...” tasarımının hükümsüzlüğü ve sicilden terkini talebiyle açılan davanın haksız olduğunu, müvekkilinin tescilli tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini haiz bulunduğunu, tasarımlar arasında bilgilenmiş kullanıcı nezdinde benzerlik bulunmadığını, 16.03.2023 tarihli uzman görüşü ile tasarımların teknik ve görsel açıdan farklılaştığının ortaya konulduğunu, 25.03.2024 tarihli bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, uzman görüşü ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkilerin giderilmesi için yeni bir bilirkişi heyeti atanması taleplerinin mahkemece reddedildiğini, yerel mahkemenin gerekçeli kararında itirazlarının karşılanmadığını, müvekkilinin tasarımının boyun desteği, yüzey dokusu ve kullanılan malzeme gibi unsurlarla özgünleştiğini, ... sektöründe tasarımcının seçenek özgürlüğünün teknik zorunluluklar nedeniyle kısıtlı olduğunu, bu nedenle küçük farklılıkların dahi ayırt edicilik için yeterli sayılması gerektiğini, Yargıtay ve Avrupa Birliği içtihatları uyarınca uzman görüşü ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkilerin giderilmesinin hukuki dinlenilme hakkının bir gereği olduğunu, yerel mahkeme kararının hem usul hem de esas yönünden hukuka aykırı olduğunu belirterek, 1. İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 16.05.2024 tarihli kararın kaldırılmasını, müvekkilinin tasarım tescilinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAFA CEVAP DİLEKÇESİ

Davacı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; müvekkiller'in sosyal medya ve internet sitesi yaptığı reklamların benzerlerini yapıp tüketiciye sunan Davalı'nın Müvekkiller'in tescilli tasarımından haberdar olmadığını ve iyi niyetli olduğunu düşünmek mümkün olmadığını, tasarımların reklamlarında bile kullanılmakta olan görsellerin kopyalanmasının tüketici nezdinde daha da fazla karışıklığa sebep olduğu tüketiciler tarafından müvekkiller'in müşteri hizmetleri hattına gönderilen e-postalar aracılığıyla da kanıtlandığını, tüm bu gerçeklik, davalı'nın Müvekkil'e ait tasarımın tescilsiz olmasını fırsat bilerek adeta tasarım hakkını gasp ettiği, müvekkilin tüm emek ve başarısından haksız şekilde faydalanarak kötü niyetle hareket ettiğini gösterdiğini, bu itibarla, davalı'nın istinaf isteminin de kabulünün mümkün olmadığı, aksine Müvekkiller'e ait tasarımların ayniyet derecesinde benzerini kendi adına kötüniyetli olarak tescil ettirdiği ortadadır. sebeplerle fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla; davalı'nın haksız ve mesnetsiz istinaf isteminin REDDİNE, karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE: İnceleme, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Davanın konusu davalı adına ... tescil nolu ”...” tescilli nolu tasarımın hükümsüzlüğü davasıdır.

Davacı vekili, müvekkillerinin “...” isimli orijinal yastık tasarımının, birçok Avrupa ülkesindeki kozmetik uzmanları, ortopedistler ve uyku uzmanlarından alınan görüş ve öneriler çerçevesinde geliştirilmiş olduğunu, davacılardan ...’nın 2018 yılında ... numarası ile yastık tasarımını Avrupa Birliği ülkeleri, Japonya, Kore Cumhuriyeti, Singapur ve Amerika’da kendi adına tescil ettirdiğini, Davacılardan ...’nın aynı zamanda, aynı yastık tasarımını ... numarası ile Avusturalya’da, ... numarası ile Yeni Zelanda’da ve ... numarası ile ...’da tescil ettirdiğini, bunun yanı sıra davacıların 2020 ve 2021 yıllarında iki yeni yastık için çeşitli ülkeleri kapsayan başka tasarım başvuruları da gerçekleştirerek tescil ettirdiklerini,davalının,16.10.2019 tarih ve ... no.lu ”...” isimli tasarımının davalı’nın 16.10.2019 tarih ve ... no.lu ”...” isimli tasarımının SMK 56 ve 57 maddelerine göre hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin kendine ait "..." markası altında kendine ait tasarımı ve faydalı modeli ile dünya çapında ticari faaliyetlerini sürdürmekte olduğunu, müvekkilinin sahibi olduğu ... markasının Türkiye’de ve dünyanın birçok ülkesinde tanınırlığı olan özgün ve kendini kanıtlamış bir marka olduğunu, ... tescil numarası ile Amerika Birleşik Devletleri’ne ve ... tescil numarası ile Avustralya, Kanada, Almanya, İtalya, Meksika, Yeni Zelanda, Filipinler, Singapur, İspanya, İsviçre, ... Krallık ülkelerine ...Örgütü (“...”) aracılığıyla 20. sınıfta uluslararası marka tescil başvurusunda bulunmuş olduğunu, müvekkilinin, ... markası altında, ... tescil numaralı “...” ibareli tasarımını kullanarak ürünlerinin satışını yaptığını, müvekkili’nin, türkpatent nezdinde 21.12.2021 tarihinde ... tescil numarası ile tescillenmiş “...” faydalı modelinin de yasal sahibi olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

26/02/2024 tarihli bilirkişi heyet raporunda özetle; "08.03.2018 başvuru tarihli ... numaralı tasarım tescili ile 16.10.2018 başvuru tarihli ... numaralı tasarımın, seçenek özgürlükleri ve bilgilenmiş kullanıcıda yarattıkları etkiler göz önüne alındığında genel izlenimleri bakımından benzer oldukları, Davalı tarafa ait... numaralı tasarım tescilinin 16.10.2019 başvuru tarihi itibarı ile koruma şartı olan yeni ve ayırt edici niteliklere sahip olmadığı" kanaatini bildirmiştir.

26/12/2023 tarihli, Doç. Dr. ... ve Dr. ... tarafından düzenlenen uzman görüşünde özetle;" Tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında yapılan değerlendirme sonucunda ...’ya ait 08.03.2018 başvuru tarihli **... numaralı tasarım tescili ile ...’ne ait hükümsüzlüğü talep edilen 16.10.2019 başvuru tarihli ... numaralı tasarım tescili arasında kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde farklılıklar bulunmadığı, bu sebep ile benzer olarak algılandıkları, ... numaralı tasarım tescilinin başvuru tarihi olan 16.10.2019 tarihi itibarı ile koruma şartı olan yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerine sahip olmadığı kanaatine varıldığı" belirtilmiştir.

Tasarımın yenilik özelliği taşıyıp taşımadığı belirlenirken, bu tasarımın aynısını veya aynısı kabul edilecek derecede benzerini taşıyan başka bir örneğinin, başvuru tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulup sunulmadığı incelenir. Yapılacak incelemede ise ele alınan tasarımlarda renk, malzeme veya uygulama ölçekleri gibi farklılıkların, tasarımın bütününe etki etmediği ölçüde küçük ayrıntı olarak kabul edilmesi ve değerlendirme dışı bırakılması gerekecektir.

Yargıtay 11. HD, E. 2003/318, K. 2005/91, T. 17.02.2005 kararında, “Dava konusu tasarımı ayniyet derecesinde benzeri olan tasarımların başvuru tarihinde önce kamuya sunulması nedeniyle yeni olmadığı belirlendiğinden aynı KHK’nun 7’inci maddesi uyarınca, Ayırt ediciliği bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinin zorunlu olmadığı belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından davalıya ait tasarımın hükümsüzlüğünün talep ve dava edildiği mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişi heyet raporu ile davacı tarafından ibraz edilen uzman görüşünün birbirini teyit ettiği, tasarımların asli unsurunu oluşturan genel kontörler üzerinde inceleme yapıldığında ise her iki tasarımın asli unsurunu ve genel izlenimini oluşturan görsel özelliklerinin aynı olduğu, davalın farklılık olarak nitelendirdiği (1) “daha düz bir dörtgen” olarak tanımlanan görsel özelliğin farklı açılardan incelenmesinde yine davacıların tasarımına benzer kavisli görünümlerin tespit edilebildiği ve (2) dikdörtgen çıktı olarak ifade edilen farklılığın da tasarımın genel görünümündeki benzerliğe oranla küçük ayrıntı niteliğinde kaldığı ve esasen ayrılığı önleyecek bir katkı sağlamadığı, davalı tasarımında, davacılara ait tasarımlar karşısında küçük ayrıntı niteliğini aşan bir farklılık bulunmadığı ve tasarımların aynı kabul edilebileceği, dolayısıyla davalı tasarımlarının yeni olmadığı, yenilik kriterinin sağlanamadığı durumlarda zaten ayırt ediciliğin de bulunamayacağı dikkate alındığında hükümsüzlük koşullarının gerçekleştiği anlaşılmakla mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar dosya kapsamına göre yerindedir.

16/03/2023 tarihli ... ve ... tarafından düzenlenen Uzman raporunda özetle, 6769 sayılı SMK hükümleri kapsamında; "..." tasarımlarında seçenek özgürlüğünün dar olduğu, davacılar ... ... ve ...'ya ait hükümsüzlük davasında gerekçe olarak sunulan tasarımlar ile davalı ... A.Ş adına tescil başvurusu yapılmış 16.10.2019 tescil tarihli ... numaralı"..." konulu tasarım arasında benzerlik bulunmadığı, itiraz konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı" belirtilmiş ise de, dosyada alınan bilirkişi raporu ile davacı tarafından sunulan uzman görüşü raporu birbiri ile örtüştüğü, dosya içeriğine uygun olduğu anlaşılmakla, ayrıca yeniden rapor alınmasına gerek bulunmamaktadır.

Saptanan ve hukuksal durum bu olunca; tarafların dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dosyadaki tespitlere ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 Sayılı HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla yapılan inceleme neticesinde davalı istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Usûl ve yasaya uygun İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 16/05/2024 tarih ve 2022/208 E. 2024/147 K. sayılı kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 427,60-TL harcın mahsubu ile bakiye 304,40-TL harcın davalıdan tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Davalı tarafça istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,

5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 20/07/2017 tarih ve 7035 Sayılı Kanunun 31. maddesiyle değişik 6100 Sayılı HMK'nın 361/1. maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay'a temyiz başvurusunda bulunma yolu açık olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 15/10/2026