Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2025/1426 E. 2026/1582 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2025/1426
Karar No
2026/1582
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 35. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/1426 - 2026/1582 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 35. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2025/1426 KARAR NO : 2026/1582

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 30/09/2025 NUMARASI : 2024/135 Esas - 2025/639 Karar

DAVACI : VEKİLİ :

DAVALI : VEKİLLERİ :

DAVANIN KONUSU : Tazminat KARAR TARİHİ : 05/11/2026 GEREKÇELİ KARAR YAZILMA TARİHİ : 09/11/2026

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI Davacı vekili dava dilekçesinde; 19/07/2023 tarihli trafik kazasında müvekkilinin sakat kaldığını, müvekkilinin kazanın oluşumunda kusursuz olduğunu, kazaya kusuru ile sebebiyet veren aracın kaza tarihi itibariyle zorunlu mali mesuliyet sigortasının davalı Sigorta Şirketi tarafından yapıldığını, maluliyet tazminatının ödenmesine ilişkin başvurusunun haksız olarak reddedildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL daimi iş göremezlik ve 50,00 TL bakıcı gideri tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı yandan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bedel artırım dilekçesi ile, 1.165.793,04 TL sürekli, 34.206,96 TL geçici iş göremezlik, 3.085,34 TL bakıcı tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresinin dolduğunu, davadan önce başvuru dava şartının usulüne uygun olarak yerine getirilmediğini, davayı kabul anlamına gelmemek kaydı ile müvekkilinin sigortalısının kusuru ve poliçe limiti ile sorumlu olduğunu, kazanın oluşumunda davacının tam kusurlu olduğunu ve maluliyetinin bulunmadığını, maluliyet raporunun yetkili sağlık kuruluşlarından alınması gerektiğini, davacıya SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, faiz talebinin yerinde olmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının sigortalısı aracın da karıştığı trafik kazasında davacının yaralanarak zarar gördüğü, zararın TBK'nın 49. ve 54. maddeleri uyarınca tazmininin gerektiği, davacının maluliyet durumunun usulüne uygun bulunan raporla belirlendiği, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi tarafından da tarafların kusurlu hareketlerinin ve kusur oranlarının belirlendiği, mahkemece de belirlenen kusur oranlarının oluşa uygun olduğunun değerlendirildiği, davacının talep edebileceği tazminat miktarının aktüer bilirkişi tarafından hükme esas alınan raporla belirlendiği, davacının bilirkişi raporuna göre 10/07/2025 tarihli dilekçesi ile talebini artırdığı, davacının sigorta şirketine başvurusunun eksik evrakla yapıldığına ilişkin somutlaştırma bulunmadığı gibi davalı tarafça buna ilişkin delil sunulmadığı ve dosya kapsamı itibariyle mahkemece belirleme yapılamadığından başvurudan 8 iş günü geçtikten sonra davalı sigortanın temerrüde düştüğü kabul edilerek araç hususi nitelikte olmakla yasal faiz talebinin yerinde olduğu, davalının ZMMS poliçesi kapsamında işletenle birlikte poliçe limitlerinde zarardan sorumlu olduğu ve davacının davasının bu hali ile sübut bulduğu gerekçesiyle; “Davanın kabulü ile, 1.165.793,04TL sürekli, 34.206,96TL geçici iş göremezlik, 3.085,34TL bakıcı tazminatının 12/01/2024 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte poliçe limitleri dahilinde davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı şirkete usulüne uygun başvuruda bulunulmadığından dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, hükme esas alınan kusur raporunun denetime elverişli olmadığını, maluliyet raporunun yetersiz, 12 aylık süre geçmeden ve gerçek durumu yansıtmadan düzenlendiğini, maluliyetin ATK'dan alınacak raporla belirlenmesi gerektiğini, mahkemenin bu trafik kusur değerlendirmesinin yerinde olmadığını, mahkemenin temerrüt tarihi olarak belirlediği tarihte henüz iyileşme süresi dolmadığından maluliyetin belirlenmesinin ayrıca, faize karar verilmesinin doğru olmadığını, geçici işgöremezlik ve bakıcı giderinden sigortanın sorumlu olmadığının belirlendiğini ileri sürerek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davalı sigortaya davadan önce başvuru dava şartının gerçekleştiği, hükme esas alınan kusur raporunun kaza tutanağı, dosya kapsamı ve oluşa uygun olduğu, yine maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine uygun ve kaza tarihinden bir yıldan fazla bir süre sonra davacının muayenesi yapılarak düzenlendiği, karar vermeye elverişli olduğu, aktüer raporun da yerleşik içtihatlardaki yönteme uygun olarak düzenlendiği, davalı ZMM sigortacısının geçici işgöremezlik ve bakıcı gideri zararından da sorumlu olduğu anlaşıldığından bu hususlara yönelik istinaflara itibar edilmemiştir. Ancak; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 52. maddesi uyarınca zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış (müterafik kusur hâli söz konusu) ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Müterafik kusura ilişkin savunma bir def’i olmadığından bu yönde bir savunma olmasa da re'sen dikkate alınması gerekir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 78. ve Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150. maddesi uyarınca emniyet kemeri takılması zorunluluğu bulunan araçlardan biri de otomobildir. Her ne kadar ilk derece mahkemesi tarafından kaza tutanağında yolcu emniyet kemeri takıp takmadığı belirsiz olduğundan müterafık kusur indirimi yapılmamışsa da, olayla ilgili hazırlık evrakı içeriğinde bulunan ve jandarma görevlileri tarafından düzenlenen “Olay Yeri İnceleme Raporu”nda açıkça “…Olay yeri kroki ve fotoğraflarında (1 nolu bulgu) olarak kayıt altına alınan ... plakalı şahin marka otomobilin karayolu "U" dönüştü cebi son noktasından 10 metre, yol kenarına 3,10 metre ve karayolu yer tespit levhasına 6 metre mesafede ters olarak (takla atmış) durduğu tespit edildi. Otomobil üzerinde yapılan incelemede iki ağaca çarpması sonucu üst taraf orta kısmından içeri doğru büküldüğü, ön iki lastiğinin patlak ve eski (sıfır/kabak düzeyinde), arka iki lastiğin sağlam olduğu, hız kadranının "0" konumunda olduğu, otomobil vites topuzunun kırılarak yerinden çıkmış olduğu (vites konumu tespit edilemedi), otomobilde hava yastığı bulunmadığı, şoför emniyet kemeri salık (takılı) durumda olduğu, yolcu emniyet kemeri takılı olmadığı tespit edildi. Olay yerine gelen çekici yardımı ile araç düz konuma getirildikten sonra yapılan incelemede, otomobilin model itibariyle eski olduğu üzerinde kazınmalar bulunduğu fakat başka bir aracın teması sonucu oluşabilecek boya kalıntısı/sürtünme vb. iz ve emare bulunmadığı tespit edildi...” şeklindeki tespit nazara alındığında davacı-yolcunun emniyet kemeri takmadığı ve zararın artmasında katkısının bulunduğu gözetilerek TBK’nın 52. maddesi gereğince Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken aksi kabulle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Belirtilen yanılgının, dosya kapsamındaki aktüer rapor esas alınarak hesaplanan miktarlardan %20 müterafık kusur indiriminin Dairemizce basit matematiksel hesapla giderilebileceği anlaşılmış, davalı Sigorta Şirketi'nin 1.200.000TL olan sakatlık teminat limiti kapsamındaki geçici işgöremezlik zararı olarak hesaplanan 34.206,96 TL'den %20 müterafık kusur indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği geçici işgöremezlik zararının 27.365,57 TL, sürekli işgöremezlik zararı olarak hesaplanan 1.227.513,29 TL'den %20 müterafık kusur indirimi yapıldığında talep edebileceği sürekli işgöremezlik zararının 982.010,63 TL ve tedavi gideri klozu (limit 1.200.000TL) kapsamında hesaplanan 3.085,34 TL bakıcı giderinden %20 müterafık kusuru indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği bakıcı gideri zararının 2.468,27TL olduğu, bu miktarların sigortanın teminat limiti kapsamında kaldığı sonucuna varıldığından bu miktarlara karar verilmesi gerekmiş, ancak takdiri indirim nedeniyle davalı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdirine yer olmadığı sonucuna varılmıştır. Yine; davalıyı davadan önce temerrüde düşürdüğünü ispat yükünün davacıda olduğu, davacının eldeki davadan önce davalı Şirket'e başvuruda maluliyet raporu olmadan eksik belge ile başvurduğu ve sigortaya yönelik olarak 16/01/2024 tarihinde alternatif başvuru yolu olan arabulucuya başvurulduğu anlaşıldığından, Yargıtay 4.HD’nin emsal kararı da gözetilerek artık sigortanın temerrüt tarihinin 16/01/2024 olarak kabulü gerektiği anlaşıldığından davalının bu hususa yönelik istinafının da kabulü gerekmiştir. Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve müterafık kusur indirimi yapılarak ve ilk kararda kesinleşen yönler korunarak düzeltilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere; I-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ İLE, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 30/09/2025 tarihli, 2024/135 Esas - 2025/639 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine, buna göre; 1-DAVANIN KISMEN KABULÜ İLE, 982.010,63TL sürekli, 27.365,57TL geçici iş göremezlik, 2.468,27TL bakıcı tazminatının 16/01/2024 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte poliçe limitleri dahilinde davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-Alınması gereken 69.119,09 TL harçtan peşin alınan 427,60 TL harç ve 4.150,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 64.541,49 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat KAYDINA, 3-3.600,00 TL arabuluculuk ücretinin davalıdan alınarak Hazine'ye irat KAYDINA, 4-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Dairemiz karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 159.776,67TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, 5-Davacı tarafından yapılan ve UYAP sisteminde kayıtlı toplam 4.322,00TL yargılama gideri, 3.250,00 TL ATK masrafı, 427,60 TL peşin harç ve 4.150,00 TL ıslah harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6-Kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde taraflara iadesine, İSTİNAF YARGILAMA HARÇ VE GİDERLERİ II-İstinaf talebinde bulunan davalı tarafından yatırılan istinaf karar harcının talep halinde davalıya iadesine, III-Davalı tarafça istinaf aşamasında yapılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı 1.683,10 TL istinaf yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, IV-Sarf edilmeyen gider avansının karar kesinleştiğinde davalıya iadesine, V-Kararın taraflara HMK'nın 359/4 maddesi gereğince usulüne uygun şekilde tebliğine, Dair, duruşma açılmadan dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 361/1 maddesi uyarınca kararın usulen tebliğinden itibaren 2 HAFTA İÇERİSİNDE TEMYİZ YOLU açık olmak üzere 05/11/2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2025/1426, K. 2026/1582, T. 05.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2025-1426-e-2026-1582-k-93425361b94d