Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/3479 E. 2026/2775 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 10.11.2025 İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/436 E., 2025/48 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesinin, 10.11.2025 tarihli kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı, Dairemizin 22.12.2025 tarihli kararı ile kararın miktar itibarıyla kesin olmadığı gerekçesiyle bozularak ortadan kaldırılmıştır. Bu karar, asıl davaya ilişkin olup karşı dava bakımından kesinlik hususunda ayrıca inceleme yapılmıştır. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre; karşı davada davanın reddine karar verilmiş olup temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca; karşı dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238,730,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz isteğinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. Asıl davaya ilişkin olarak gerekli şartları taşıdığı anlaşılan davalı-karşı davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde en son operasyon yetkilisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi ve deprem sonrasında iş şartlarının müvekkili aleyhine aşırı artması sebepleriyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, iş yükünün artmadığını, fazla çalışma alacağının bulunmadığını, iş sözleşmesini haklı neden olmadan ve bildirimde bulunmadan feshettiğini savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava ile de ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 15... ay 16 gün çalıştığı, ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğu, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı-karşı davacının ihbar tazminatına hak kazanamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının davalı-karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta davacının ödenmeyen alacakları bulunduğu tespit edildiğinden iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya ilişkin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verildiğinden, bu konudaki temyiz sebeplerine yer verilmemiştir. 2. Davalı- karşı davacı vekili asıl davaya ilişkin temyiz dilekçesinde; a. Mahkeme kararlarının gerekçesiz olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, b. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, c. Davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, d. Davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, davacıya fazla çalışma yapması hususunda bir talimat verilmediğini, müvekkili Bankaya karşı davası olan tanık beyanlarına göre karar verilmesinin hatalı olduğunu, prim usulü çalışan kişilere fazla çalışma ücreti ödenmeyeceğini, davacının çalışma koşullarında değişiklik olmadığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, bütün alacaklarının ödendiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacı-karşı davalının kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Karşı Dava Yönünden Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz karar harcının isteği hâlinde davalı-karşı davacıya iadesine, B. Asıl Dava Yönünden Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı-karşı davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.