Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/9029 E. 2013/2260 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 265/1-3-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Sanığın kastı da dikkate alındığında; yasadışı gösteri yürüyüşü sırasında işlenen ve 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan TCK'nın 265/1. maddesine uygun kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme" eylemini gerçekleştirdiği ve dosyanın bu suç yönünden 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğu ve sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.