Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/9629 E. 2026/6594 K. – Kişiyi Hürriyetin
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/9629
- Karar No
- 2026/6594
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/282 E., 2025/163 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
Her ne kadar Tebliğname'de sanık hakkında cinsel saldırı suçundan verilen düşme kararına yönelik görüş belirtilmiş ise de anılan hükme ilişkin temyiz kanun yoluna başvurulmadığı belirlenmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, tespit edilen yaralanmaların sanık tarafından oluşturulduğunun kesin olarak ispatlanamadığına, tanık İsmail’in beyanına göre mağdurenin o gece biriyle kavga ettiğinin anlaşıldığına, yaralanmaların bu sırada da oluşmuş olabileceğine, mağdurenin telefonunun kaybolması nedeniyle sanık ile arasında husumet oluştuğuna, ayrıca davanın zamanaşımına uğradığına ilişkindir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle, sanık hakkında tekerrüre esas hüküm olmasına rağmen uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mahkemece Şişli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2010 tarih ve 2009/1384 Esas, 2010/125 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu dikkate alınmadan, sanık hakkında şartları bulunduğu halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.