Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/4739 E. 2026/5520 K.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1901 E., 2026/589 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçakoca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/57 E., 2021/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... köyü 1 53... parsel sayılı taşınmazın yörede 1975 yılında yapılan 2. madde çalışmalarında hatalı olarak orman sınırları dışına çıkarıldığını ve taşınmazın kısmen eylemli orman olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/206 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2022 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/206 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine, dava konusu 1 53... parselde bilirkişi kurulunun 26.02.2020 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 4.787,48 m²lik kısmına ilişkin tapu kaydının iptali ile orman vasfında Hazine adına tapuya tesciline, bu kısma ilişkin tüm şerhlerin silinmesine ve geri kalan kısma ilişkin davanın reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin kararının davacı ... ve davalı ... Anonim Ortaklığı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.04.2025 tarihli ve 2023/986 Esas, 2025/3279 Karar sayılı ilamıyla "taşınmazın 1948 yılında yapılan orman tahdidine, 1975 yılında yapılan 2. madde çalışmalarına ve bilahare 4999 sayılı Orman Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'a göre yapılan düzeltme çalışmalarındaki konumu ve hali hazırdaki hukuki durumu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeden hüküm tesis edilmesi yoluna gidildiği" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın 2. madde alanında kaldığı, 2. madde çalışmalarına karşı hak düşürücü sürenin dolduğu ve taşınmazın eylemli orman vasfında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.