Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/4975 E. 2026/2553 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/4975
Karar No
2026/2553
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2855 E., 2024/2307 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/222 E., 2022/145 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili dava dilekçesinde; Yargıtay denetiminden geçerek 15.05.2018 tarihinde kesinleşen İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/34 Esas, 2015/592 Karar sayılı davanın reddine dair ilamın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun) 375/1 maddesi (ğ) bendi gereği karara esas alınan bir hükmün, kesinleşmiş başka bir hükümle ortadan kalktığını ileri sürerek, yargılamanın iadesi yolu ile ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçelerinde; talebin 6100 sayılı Kanun'un 375. maddesinde sayılan yargılamanın iadesi koşullarından hiçbirisine uymadığını, dava konusu edilen karar ile diğer kararlar arasında çelişki olduğu belirtilmiş ise de farklı yıllara ait genel kurullar olup vakıf senedine göre her yıl olağan genel kurul yapılmasının zorunlu olduğunu, vakıf senedinin öngördüğü şekilde yapılan olağan genel kurullar arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunmadığını, kesinleşmemiş Mahkeme kararının yargılamanın yenilenmesine gerekçe gösterilmesinin uygun olmadığını, davacılar tarafından 2015 yılı genel kurulunda alınan kararların iptali için de dava açıldığını ve davanın reddedildiğini, davacıların tüm iddialarının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini belirterek yargılamanın iadesi talebinin reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacılar üzerinde bırakılmasını talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamanın iadesine dayanak olarak gösterilen kararlar ile yargılamanın iadesi istenilen kararın konularının aynı olmadığı gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın yargılamanın iadesi talebine dayanak olarak gösterdiği sebeplerin 6100 sayılı Kanun'un 375. maddesi kapsamında kalmadığı, dosyadaki belgelere ve gerekçe içeriğine göre, Kanun'un olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, genel kurulda alınan kararların iptali davasının reddine dair kesinleşmiş hüküm nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un 375 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararı ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. uyarınca ONANMASINA, 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 304,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2024/4975, K. 2026/2553, T. 15.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2024-4975-e-2026-2553-k-2ef3a627e5e1