Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/2537 E. 2026/4996 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/2537
- Karar No
- 2026/4996
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/817 Esas, 2025/729 Karar SUÇ : Kasten Yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde; katılan sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2024/328 Esas, 2025/24 Karar sayılı kararı ile katılan sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1.,86/3-e.,87/3.,29., 62.,53., ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddeleri uyarınca 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.04.2025 tarihli ve 2025/817 Esas, 2025/729 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık müdafinin ve katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Soyut beyanlar ile hüküm kurulduğuna, olayların birbirine karıştırıldığı ve hatalar yapıldığına, ceza hesabının hatalı yapıldığından bahisle cezanın arttırılamayacağına, katılan sanık lehine kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 19.05.2020 tarihinde tarafların önceye dayalı husumetlerinin bulunduğu, tespit edilemeyen bir nedenden dolayı taraflar arasında tartışma ve kavganın başladığı ve katılan sanık ...'ın, ...'a taş attığı ve taşın katılan sanık ...'ın yanağına denk gelmesi üzerine, katılan sanık ...'ın gelerek ...'ın başına taş ile vurup onu sürükleyerek ahıra doğru götürmeye başladığı, katılan sanık ...'ın yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, 3. Derecede kemik kırığına neden olduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin katılan sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan tutanaklar, katılan sanığın beyanları, diğer katılanların beyanları, tanık beyanları ve adli tıp raporlarının yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.04.2025 tarihli ve 2025/817 Esas, 2025/729 Karar sayılı kararında katılan sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tomarza Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.