Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/4445 E. 2026/11198 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/4445
- Karar No
- 2026/11198
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/252 Esas, 2025/480 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.10.2015 tarihli ve 2014/7831 Esas, 2015/43576 Karar sayılı kararı ile Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2009 tarihli ve 2007/144 Esas, 2009/25 Karar sayılı kararının "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden mahkûmiyet kararı verilmesi gerekmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı sonrasında verilen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/193 Esas, 2022/267 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.03.2025 tarihli ve 2024/16505 Karar, 2025/2493 Karar sayılı kararı ile "sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2025 tarihli ve 2025/252 Esas, 2025/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-b, 35, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/4. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden cezasının infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sübutuna, suçu işlemediğine, gerekçesiz olarak cezanın alt sınırından uzaklaşıldığına, suçun katılanın kurgusu olduğuna, sadece konuşmak için kolundan tuttuğuna hürriyeti kısıtlamadığına, işhanının suçun işlenmesine elverişli olmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın 100.000 TL karşılığında tapuların verilmesi ve katılanların şikâyetinden vazgeçmesi için katılan ...'i kolundan çekiştirerek barohanın merdivenlerinden aşağıya indirmeye çalıştığı, temyiz dışı kalan sanık ... .'nin direnen katılana tokat attığı ve katılan ...'un annesi ...'in bağırması üzerine bürolardan çıkan insanları gören sanıkların katılanı bıraktığı iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2025 tarihli 2025/252 Esas ve 2025/480 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2026 tarihinde karar verildi.