Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/8493 E. 2026/4557 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8493
Karar No
2026/4557
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3227 Esas-2025/3521Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Karaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2025 tarihli ve 2025/25 Esas, 2025/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3-son, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53, 54/1-4 ve 63. maddeleri uyarınca 18... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.07.2025 tarihli ve 2025/3227 Esas, 2025/3521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri, Soruşturma aşamasında görev yapan hakimin kovuşturma aşamasında da bulunması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 23/2. maddesine aykırı karar verilmesi, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Kullanıcı tanık R.'nin 18 yaşından küçük olması sebebiyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/3- son maddesi gereğince temel hapis cezasının alt sınırının 15 yıl olduğunun anlaşılması karşısında; adli para cezası yönünden de teşdid uygulanmaması yerinde görüldüğünden Tebliğnamedeki eleştiri görüşüne iştirak edilmemiştir. Soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak beyanları alınan tanıklara yaptırılan fotoğraf teşhis işlemleri hukuka aykırı olarak yaptırılmış ise de; belirtilen delil değerlendirme dışı bırakılarak yapılan incelemede; Dava dosyası kapsamına göre, sanık hakkında ikametine gelenlere uyuşturucu madde sattığına ilişkin kolluğa ihbarda bulunulduğu, olay tarihinde sanığın ikametinin çevresinde fiziki takibe başlandığı, tanıklar .... ve ....'nin sanığın evine girdikten kısa bir süre sonra evde çıktıklarının görüldüğü, tanıklarda ele geçen sentetik uyuşturucu maddeye el konulduğu, aynı tarihte sanığın evinde yapılan aramada ele geçen suça konu maddelerinde muhafaza altına alındığı, sanığın tanıklara uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak, Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları, ele geçen maddenin niteliği ve tanık beyanları nazara alındığında, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5320 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 23/2 maddesinin, aynı Kanun'un 163. maddesi hükmü dışındaki hallerde uygulanmayacağı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin soruşturma aşamasında göre alan hakimin kovuşturma aşamasında görev almasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.07.2025 tarihli ve 2025/3227 Esas, 2025/3521 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.

...

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/8493, K. 2026/4557, T. 02.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-8493-e-2026-4557-k-6437e574b7db