Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2660 E. 2026/3863 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/307 Esas, 2024/474 Karar SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2015/34 Esas, 2017/80 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18., 3/5., 3/10., 4/2. maddeleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay erteli hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.01.2019 tarihli ve 2018/1313 Esas, 2019/68 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilerek kesinleşmesine müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (7242 sayılı Kanun) ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince uyarlama talebinde bulunulması üzerine, uyarlama talebinin kabulü ile İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/43 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18., 3/5., 3/10., 4/2., 3/22 maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, itiraz edilmeksizin 04.04.2023 tarihinde kesinleştirilmesine müteakip, denetim süresinde 18.08.2023 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 14.04.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49257 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49257 sayılı kanun yararına bozma isteminin; ''5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 4/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, 62... /2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2015/34 esas, 2017/80 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16/01/2019 tarihli ve 2018/1313 esas, 2019/68 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebinin kabulü ile yapılan uyarlama yargılaması sonunda suça sürüklenen çocuğun 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 4/2, 3/ 22... sayılı Kanun'un 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2023 tarihli ve 2022/497 esas, 2023/43 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 04/04/2023 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 18/08/2023 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 4/2, 3/22, 5/2-a ve 5237 sayılı Kanun'un 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2024 tarihli ve 2024/307 esas, 2024/474 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, aynı Kanun’un 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde, isabet görülmemiştir. .'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuk ... hakkında İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/43 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının, 04.04.2023 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği kabul edilerek, bu doğrultuda denetim süresi içerisinde 18.08.2023 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle yeni esasa kaydedilen dosyada İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ve 2024/307 Esas, 2024/474 Karar sayılı hükmün açıklanmasına dair kararının kanun yararına bozulması istenilmiş ise de; İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli kararının, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan, kendisine zorunlu müdafi atanan suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafine tebliğ edildiği, hükme yönelik zorunlu müdafiin itirazda bulunmadığı, ancak 2022/497 Esas sayısına kaydedilen dosyada suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal ettiği ve hüküm tarihi olan 18.01.2023 tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükme itiraz hakkı ve yetkisi bulunan suça sürüklenen çocuğa gıyabi kararın cezaevinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na uygun şekilde tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulüne uygun olarak kesinleşmediğinden kanun yararına bozma istemine konu olamayacağı anlaşılmıştır.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.