Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5689 E. 2026/7022 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/98 E., 2014/27 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dairemizin 02.05.2018 tarihli ve 2016/13997 Esas, 2018/5374 Karar sayılı noksan ikmaline ilişkin kararı uyarınca, mahallince suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edildikten sonra dosyanın incelenmek üzere Yargıtaya gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun süresinde temyiz isteminde bulunmadığından bahisle hükümlerin kesinleştirilerek infazına başlanıldığı belirlenmiş ise de; Yokluğunda verilen karar, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen gerekçeli karar tebliğine ilişkin 12.06.2018 tarihli tebliğ belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğunun anlaşılması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine sunduğu 09.01.2020 tarihli, 21.01.2020 tarihli, 17.10.2024 tarihli, 30.07.2025 vd. tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiş; ayrıca, Yargıtay CGK’nın 05.03.2025 tarihli ve 2024/7-19 Esas, 2025/114 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz yetkisinin bulunduğu kabul edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca ve yukarıda izah edilen gerekçeyle temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 31/3 ve 116/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 29.01.2014 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, Mahkemece 01.10.2018 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin kesinleştirilmesinin yapılarak infazı için Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, suça sürüklenen çocuğun hükümlü olarak cezaevine girdikten sonra sunduğu temyiz isteminin Dairemizce süresinde kabul edildiği ve düşme kararının suça sürüklenen çocuğun hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu hükümlerin bozulmasına ilişkin olması dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.