Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/18395 E. 2026/4710 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1799 E., 2023/133 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli bozma kararı üzerine, Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun'un 3/5. ve 22. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 5 gün karşılığı 1000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ele geçen kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 02.02.2023 tarihli ve 2022/1799 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3/5. ve 3/23. maddeleri gereğince neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 1.000 gün karşılığı 30.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyaların tasfiye edilmiş olması halinde tasfiye bedeninin hazineye irad kaydına, tasfiye edilmemiş olması halinde 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Hakkında beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği üzere; "Bölge adlîye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adlîye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adlîye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır. 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adlîye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adlîye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adlîye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olacaktır." Bu nedenle Antalya Bölge Adlîye Mahkemesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 16.03.2021 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden İlk Derece Mahkemesince tesis edilen 08.06.2022 tarihli kararın hukuki sonuç doğurmadığı ve görevsiz Mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Antalya Bölge Adlîye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 02.02.2023 tarihli ve 2022/1799 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı; Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.09.2020 tarihli ve 2019/479 Esas, 2020/302 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak, gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya Bölge Adlîye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 02.02.2023 tarihli ve 2022/1799 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adlîye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.