Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/12999 E. 2026/5137 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/540 Değişik İş SUÇ : 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'a muhalefet KARAR : Karar verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden dolayı sanıklar ..., ... ve ... hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2019 tarihli 2019/825 Esas sayılı iddianamesiyle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıkların fiilinin kabahat oluşturduğundan bahisle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun ( 5326 sayılı Kanun) 40/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı 124,00 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli ve 2019/136 Esas, 2019/640 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/540 Değişik İş sayılı kararıyla, anılan kararın itiraza tâbi bir karar olmadığından bahisle itiraz konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55579 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55579 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2019 tarihli kararı ile 5326 sayılı Kanun gereğince idari yaptırım uygulandığı, 5326 sayılı Kanun’un 27/5. maddesinde yer alan “İdarî yaptırım kararının mahkeme tarafından verilmesi halinde, bu karara karşı ancak itiraz yoluna gidilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca anılan kararın itiraza tâbi olduğu, merciince esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesinde yer alan "Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde..." şeklindeki ifade ile ancak hüküm ve kararların kanun yararına bozma incelemesine konu olabileceğinin düzenlendiği, öte yandan kabahatler nedeniyle uygulanan idari yaptırım kararlarına karşı yapılan başvuru ve itirazlar üzerine verilecek karar türlerinin 5326 sayılı Kanun'un 28/1,8 ile 29/3. maddelerinde sayıldığı, bu düzenlemeler ışığında, itiraz bakımından inceleme yapan Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından ne 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm türleri arasında, ne de 5326 sayılı Kanun'un 28/1,8 ve 29. maddelerinde sayılan karar türleri arasında yer verilmeyen "karar verilmesine yer olmadığı" şeklindeki kararın kanun yararına bozma yoluyla incelenebilecek mahiyette bir karar olmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.