Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/6106 E. 2026/5607 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/209 E.,2024/16 K. ŞİKAYETÇİ : Tarım ve Orman Bakanlığı SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : 1.5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi 2.4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden idari para cezası verilmesine yer olmadığına, mülkiyetin kamuya geçirilmesi için Kaymakamlığa yazı yazılmasına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında verilen idari para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyizine göre yapılan incelemede ise; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-İdari Para Cezası Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden Yapılan İncelemede; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/5. maddesinde "İdari yaptırım kararının mahkeme tarafından verilmesi halinde, bu karara karşı ancak itiraz yoluna gidilebilir." düzenlemesinin bulunduğu cihetle, mahkemece sanık hakkında verilen idari para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın anılan madde uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve temyizi mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eylemlerinin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

III-Sanığın Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/368 E., 2003/682 K. sayılı ilâmında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun tekerrrüre ilişkin 81. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile hapis cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2.Ana ve birleşen dosyalarda suça konu kaçak sigaraların tamamı hakkında müsadere kararı verilmesi gerekirken imha edilenler hariç tutulmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulandığı fıkrada "cezasının" ifadesinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi, hükümden müsadereye ilişkin fıkranın çıkartılarak yerine "Suça konu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.