Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/1041 E. 2026/5964 K.

HÂKİMLİĞİ : Çeşme Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2025/3028 Değişik İş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği'nin 60. maddesinin birinci fıkrasının a bendinin 3. alt bendi, 5. alt bendi ve 6. alt bendine muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... Bakım Merkezi) hakkında İzmir Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün bilâ tarih ve 2024/03 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 850.106,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.12.2024 tarihli ve 2024/3428 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın, Yönetmeliğin 60. maddesinin birinci fıkrasının a bendinin 3. alt bendi uyarınca düzenlenen 510.063,60 Türk lirasına yönelik itirazın kabulü ile karar içeriğinde belirtilen hususların araştırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğine iadesine, Yönetmeliğin 5. alt bendi uyarınca düzenlenen 170.021,20 Türk lirasına yönelik itirazın reddine ve 6. alt bendi uyarınca düzenlenen 170.021,20 Türk lirasına yönelik itirazın kabulü ile idarî para cezasının iptaline ilişkin Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2025 tarihli ve 2025/23 Değişik İş sayılı kararını müteakip, mercii kararında yer alan hususların araştırılması üzerine, 510.063,60 Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın reddine dair Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.09.2025 tarihli ve 2025/1464 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.11.2025 tarihli ve 2025/3028 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.03.2026 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2026 tarihli ve KYB-2026/37222 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2026 tarihli ve KYB-2026/37222 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Somut olayda ilgili kurumda, ... isimli personelin onaysız çalıştığı tespit edilerek, zorunlu çalışması gereken personeller arasında çalışma izni olmayan personel çalıştırıldığından bahisle idari yaptırım kararı uygulanmasına karar verilmiş ise de, kabahatli tarafından dosyaya sunulan ...'e ait işe giriş belgesinde sigortalının meslek adı olarak stajyer öğrenci şeklinde bir açıklamanın yer aldığı ve sigortalının işe giriş tarihinin tutanak tanzim tarihi olan 04.10.2024 tarihi öncesi olacak şekilde 30.09.2024 tarihi olduğunun görüldüğü, ayrıca ...'in staj yapmak üzere görevinden istifa ettiğine dair kabahatli kuruma hitaben yazdığı 30.09.2024 tarihli dilekçenin 04.10.2024 tarihli denetim öncesi olduğu, söz konusu dilekçenin geç işleme alınıp, istifa hususuyla ilgili olarak geç olur verilmesinin kabahatli aleyhine yorumlanamayacağı, ilgili personelin 30.09.2024 tarihi itibariyle esasen görevinden istifa ederek kabahatli kurumda staj yapma iradesini ortaya koyduğu ve sigorta kayıt dökümünün de bu durumu doğrular nitelikte olduğu bu halde personel ...'in tutanağa esas denetim tarihinde kurumda stajyer olarak çalıştığının kabul edilmesi gerektiği gibi, anılan Yönetmeliğin 34. maddesinde çalıştırılması zorunlu personellerin kimler olacağının açıkça belirtildiği, ancak stajyerlere yer verilmediği cihetle, kabahatli kurumda zorunlu çalışması gereken personeller arasında çalışma izni olmayan personel çalıştırıldığından da bahsedilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. '' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.09.2025 tarihli ve 2025/1464 Değişik İş sayılı kararı ile Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.11.2025 tarihli ve 2025/3028 Değişik İş sayılı kararların hukukî değerden yoksun olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1.Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 29. maddesinde belirtildiği üzere itiraz mercii olduğu, bu nedenle temyiz veya istinaf mercii gibi hareket edemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hüküm uyarınca itiraz konusu olan uyuşmazlığı bizzat kendisinin çözmesi gerektiği, dosyada eksiklikler bulunması halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.2020 tarihli ve 2016/11-1150 esas, 2020/148 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, "...kendisi de inceleme ve araştırma yapabileceği gibi gerekli gördüğünde bunların yapılması konusunda emir de..." verebileceği cihetle, anılan Hâkimlikçe esasa yönelik itirazın kabulü ya da reddine karar vermesi gerekip gerekmeyeceği hususunda, Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2025 tarihli ve 2025/23 Değişik İş sayılı kararı aleyhine kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunmayacağı,

2.Torbalı Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.12.2024 tarihli ve 2024/3428 Değişik İş sayılı kararına karşı muteriz vekili ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ayrı ayrı itirazda bulunduğu, muteriz vekilinin itirazının Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2025 tarihli ve 2025/23 Değişik İş sayılı kararla incelenip karara bağlandığı, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin yapmış olduğu itirazın ise Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.03.2025 tarihli ve 2024/2913 Değişik İş sayılı kararı ile incelenip karara bağlandığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine ilişkin safahatta yer verilmeyen Çeşme Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.03.2025 tarihli ve 2024/2913 Değişik İş sayılı kararı aleyhine de kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunmayacağına ilişkin olarak Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 18.05.2026 tarihinde karar verildi.