Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/2446 E. 2026/7505 K. – Hakaret, Kasten

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/98 E., 2024/330 K. SUÇ : Hakaret, kasten yaralama TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

Basit yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası ve 1.740,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2024 tarihli ve 2024/98 esas, 2024/330 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2026 gün ve 2026/22871 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında; Dosya kapsamına göre, sanık hakkında basit yaralama, hakaret ve iftira suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden iftira suçundan beraatine hükmedildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile uzlaştırmaya tabi basit yaralama ve hakaret suçları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hakaret ve kasten yaralama suçlarının suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 267. maddesi kapsamındaki iftira suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın iftira suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.12.2024 tarihli 2024/98 Esas, 2024/330 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.