Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2807 E. 2026/4020 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/419 E., 2023/69 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/419 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile hükümlüler hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 22.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 25.03.2026 tarihli ve 2023/19191 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/49237 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/49237 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, 1) Sanıklar haklarında uzlaştırma kapsamında kalan kasten basit yaralama suçundan uzlaştırma işlemleri yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 2 53... . maddelerindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 2) Sanıkların gerçekleştirdikleri kasten yaralama eylemi neticesinde katılan hakkında Adlî Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.12.2022 tarihli adlî raporda katılanın yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının bildirildiği anlaşılmakla sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi gerekirken 86/2 maddesi gereğince karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. Hükümlülerin gerçekleştirdikleri kasten yaralama eylemi neticesinde katılan hakkında Adlî Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.12.2022 tarihli adlî raporda katılanın yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının bildirildiği anlaşılmakla hükümlüler hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. Bununla birlikte, 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1-a maddesinde yer alan; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir. Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de hükümlüler hakkında uzlaşma kapsamında olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu gerçekleştirdikleri iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinin ilgili bölümlerinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklinde düzenleme yapıldığı gibi 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu düzenlenmiştir. 4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlülerin katılana yönelik kasten yaralama eylemleri neticesinde yargılama aşamasında alınan adlî muayene raporunda katılanın hayati tehlike geçirmediği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun tespit edildiği, atılı suçun uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. 5271 sayılı Kanun'un 254/1. maddesinde yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlüler ile katılan arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlülerin hukukî durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması, Kanun’a aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi de yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlüler hakkında kasten yaralama suçundan verilen Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/419 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca hükümlülerin kazanılmış haklarının dikkate alınması suretiyle gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.