Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2810 E. 2026/4021 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2810
Karar No
2026/4021
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2023/498 E., 2024/415 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin, 22.10.2024 tarihli ve 2023/498 Esas, 2024/415 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 22.10.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 13.03.2026 tarihli ve 2024/37602 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/43333 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/43333 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, kayden 09.12.2005 doğumlu olup, suçun işlendiği 14.04.2020 tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç ceza hesaplanırken anılan Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 indirim oranının uygulanması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş aralığında olduğu belirtilerek anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirim oranı uygulanmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un "Yaş küçüklüğü " başlıklı 31. maddesinin inceleme konusu ile ilgili ikinci fıkrası; "(2) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/5 md.) Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde ceza sorumluluğu yoktur. Ancak bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. İşlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı hâlinde, bu kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde on iki yıldan on beş yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde dokuz yıldan on bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların yarısı indirilir ve bu hâlde her fiil için verilecek hapis cezası yedi yıldan fazla olamaz." şeklinde düzenlenmiştir.

3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün 09.12.2005 tarihinde doğduğu, bu itibarla 14.04.2020 olan suç tarihinde 12 yaşını doldurduğu ancak 15 yaşını doldurmadığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi kapsamında bulunduğu belirlenmekle Mahkemece hükümlü hakkında belirlenen cezada yaş küçüklüğü sebebine dayalı indirim oranının (1/2) yerine (1/3) şeklinde hatalı uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin, 22.10.2024 tarihli ve 2023/498 Esas, 2024/415 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, “Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2-1. maddesi gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Suça sürüklenen çocuğun eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş grubunda bulunması nedeniyle yaş küçüklüğü indirim sebebi uygulanarak suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 31/2. maddesi gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 45 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Suça sürüklenen çocuğun lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 37 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, suç tarihinde lehe olan 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/2810, K. 2026/4021, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-2810-e-2026-4021-k-f06f44d10502