Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/2456 E. 2026/6193 K. – İhmali Davranışla

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1632 Esas, 2023/1598 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2022/671 Esas, 2023/306 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1 ve 50/1-a madde ve fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 18.07.2023 tarihli ve 2023/1632 Esas, 2023/1598 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmaması aleyhe istinaf talebi bulunmadığından eleştiri konusu yapılarak İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Karar düzeltme için şikayetçi tarafından kendisine bir talimat verilmediği gibi aralarında böyle bir anlaşmanın da bulunmadığına, başvurunun yapılmaması nedeniyle şikayetçinin bir zararının oluşmadığına, istinaf kararının eksik inceleme neticesinde verildiğine ve şikayetçi katılan sıfatını almadığı halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 247/1 ve 53. maddelerinin uygulanması talep edildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanun'un 257/2. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Sanığın adli sicil kaydında yer alan Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2018/378 Esas, 2020/116 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas tam gün sayısı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi, "19.03.2020" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı olarak "23.02.2020" olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.