Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/9976 E. 2026/6209 K. – İhmali Davranışla

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/842 Esas, 2024/329 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli ve 2022/415 Esas, 2023/196 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi gereği 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3,5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.02.2024 tarihli ve 2023/842 Esas, 2024/329 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1. bendinde yer alan "1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına", 5237 sayılı Kanun'un 53/5 maddesi uygulamasına ilişkin 6. bendinde yer alan "1 yıl süreyle yasaklanmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "7 ay süreyle yasaklanmasına", ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın suça konu dosyayı istinaf etmesinin sonucu değiştirmeyeceğine, İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme yaptığına, zarar ve illiyet bağını yeterince araştırmadığına, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasının ve diğer değerlendirmelerin hukuka aykırı olduğuna, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırıma çevirme kurumlarının, ilgili yasal düzenlemelerde farklı uygulanma koşullarına tabi kılındığı gözetilmeksizin, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, ".. benzer birçok dosyanın bulunması, halen de soruşturma dosyalarının Mahkememize de dahil olmak üzere gönderilmesi...." şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 50... . maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde, fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki avukatlık mesleğine ilişkin hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.05.2019" yerine "28.02.2020" olarak hatalı şekilde yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen Kararın, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. ve 307/5. maddeleri uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi gereği Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2026 tarihinde karar verildi.