Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3418 E. 2026/4304 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3418
Karar No
2026/4304
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/119 E., 2016/130 K. SUÇLAR : Kasten Yaralama, Hakaret, Mala Zarar Verme HÜKÜMLER : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Sanıklar hakkında kurulan bir kısım hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... Hakkında, Katılan ...'na Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede; Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, itirazında daha önce değerlendirildiği anlaşıldığından, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II-Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede; Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/119 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III-Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararı ile Sanık ... Hakkında Katılan ...'na Yönelik Hakaret, Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Hakaret ve Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Sanıklar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 125/1, 125/3-a maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 09.07.2015 tarihli sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/3418, K. 2026/4304, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-3418-e-2026-4304-k-5c183b8e8628