Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/10923 E. 2026/7181 K. – Zimmet

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2014/233 Esas, 2015/199 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ek Tebliğnamede adına yer verilen ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin olmadığı belirlenmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Sağlık Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, adı geçen Bakanlığın 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. maddesi hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı, vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretine münhasır olduğu ancak temyiz aşamasında vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, İddianamede yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde tüm sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanarak savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, Sanık ...'nın uhdesinde kalan toplam 84.943,00 TL zimmet miktarının 8.683,94 TL'sini 30.04.20 14... .05.2014 tarihlerinde ödediği, daha sonra idari incelemenin devamı sırasında belirlenen zimmet miktarını ise 06.08.2014 tarihinde ödemesi karşısında, ödeme iradesinin soruşturma başlamadan önceye yönelik olduğu gözetilerek verilen cezasında 5237 sayılı Kanun'un 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine 248/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereği hak yoksunluğuna hükmolunduğu sırada 53/1-a maddesindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklama yerine memuriyetten yasaklanmalarına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması, Sanıklar ... ve ...'nın adli sicil kayıtlarında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca yeniden ele alınması için ilgili mahkemelere ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 3 21... /son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.