Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/9731 E. 2026/10081 K. – Tefecilik

Konu: Tefecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2024/9731
Karar No
2026/10081
Karar Tarihi
Konu
Tefecilik

SAYISI : 2023/1214 Esas, 2024/97 Karar SUÇTAN ZARAR GÖREN : Hazine SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince zincirleme tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre sanığa yüklenen suçtan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve vekilinin 23.11.2020 tarihli katılma talebi karara bağlanmayan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, aynı Kanun'un 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli ve 2019/305 Esas, 2023/358 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 62 tam gün karşılığı 3.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına verilmiştir.

B. İstinaf Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmasız olarak yapılan inceleme neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.01.2024 tarihli ve 2023/1214 Esas, 2024/97 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesince isabetli biçimde sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde istinaf incelemesi ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiğine, sanığın cezalandırılması istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2024/9731, K. 2026/10081, T. 30.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2024-9731-e-2026-10081-k-006575413c23