Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/8605 E. 2026/7156 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8605
Karar No
2026/7156
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1524 Esas, 2022/1142 Karar SUÇLAR : Zimmet, icrai ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜMLER : Sanıklardan ... hakkında İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine, ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, her iki sanık hakkında icrai ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan açılan kamu davalarında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ...'nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden sonra katılma talebinde bulunulması karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik sonrası 18/2. maddesi uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı, vekilinin 10.09.2025 tarihli dilekçesinin katılma talebine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında icrai ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen; "... ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunması sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının ise 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme uyarınca temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin bu kararlara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2019/288 Esas, 2021/62 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 43/1, 248/2-son ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3, 5. maddeleri gereği hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. B. İstinaf Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2021/1524 Esas, 2022/1142 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Katılan kurumun zararının giderilmediğine, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile kurulan hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne ilişkin kararının usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR 1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin her iki sanık hakkında icrai ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından, sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen kararlara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2)Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/8605, K. 2026/7156, T. 25.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-8605-e-2026-7156-k-ae1705bc61eb