Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/8124 E. 2026/7162 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/349 Esas, 2025/32 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi sonrasında Dairemizin 09.09.2024 tarihli ilamı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2025 tarihli ve 2024/349 Esas, 2025/32 sayılı Kararı ile sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 155/2, 168/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 4.000 TL ve ayrıca 2.760 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Tarafına uzlaştırma teklifi yapılmadığına, bozma kararı öncesi zimmet suçundan aldığı mahkumiyet hükmünün mahsubunun yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün bu nedenler ve resen nazara alınacak hususlar yönüyle bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi ile avukat olan sanık hakkında Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/14 Esas, 2019/99 sayılı Kararı ile zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin olarak verdiği 25.09.2019 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı sonucu aynı tarihte kesinleşen 2 yıl 1 ay hapis cezasının infazı ile ilgili olarak Dinar Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 10.01.2020 tarihli müddetname kapsamında cezaevinde infaz etmiş olduğu sürelerin, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca karara yönelik temyiz yolu açılması sonrasında temyiz incelemesine konu yargılama neticesinde hükmedilen cezasından mahsup edilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi gereği Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.