Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10076 E. 2026/12165 K. – Kötü Muamele

Konu: Kötü Muamele

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/10076
Karar No
2026/12165
Karar Tarihi
Konu
Kötü Muamele

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/200 E., 2024/1041 K. SUÇ : Kötü muamele HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Of Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan beraat kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüyle, 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kötü muamele suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, olayda görgüsü olmayan tanıkların beyanları esas alınarak karar verildiğine, sanığın katılana kuma getirmek konusunda baskı uyguladığına dair iddianın gerçek dışı olduğuna, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıkların iddiayı doğrulaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen kötü muamele eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. Maddesi ile sair yönlerden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Of Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/10076, K. 2026/12165, T. 29.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-10076-e-2026-12165-k-532d2af6ba29