Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/11234 E. 2024/12218 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/65 E.. 2019/212 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.01.2018 tarihli, 2017/13 Esas, 2018/2 sayılı kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli, 2018/65 Esas, 2019/212 sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.05.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafileri: Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1.Sanığın örgüt hiyerarşisi içerisinde bulunmadığına, 2.Manevi unsur başta olmak üzere atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığına, 3.Devletin resmi olarak terör örgütü olduğu ilan etmediği bir yapının, terör örgütü olduğunu bilmesinin vatandaştan beklenilemeyeceğine, 4.Suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırı olarak karar verildiğine, 5.Sanığın yönlendirme sonucu tutuklanmamak amacıyla soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanlarının aleyhe değerlendirilemeyeceğine, 6.Bank Asya hesabındaki rutin hesap hareketlerinin örgüt üyeliğine delil teşkil etmeyeceğine, 7.ByLock içeriklerinin tespit edilemediğine ve KOM raporu ile mahkumiyet hükmü kurulamayacağına, yine ByLock' un hukuka uygun olarak elde edilmiş ve mahkumiyete esas alınacak delil olmadığına, 8.Tanıkların talimatla dinlenildiğine, dinlenilecekleri gün ve saatin kendilerine bildirilmediğine, 9.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 10. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir. B. Sanıklar ..., ... ve ... müdafii: Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1.Sanıkların ByLock uygulaması üzerinden iletişim kurduğuna dair herhangi bir içerik veya dökümlerin yer aldığı bir tespit ve değerlendirme tutanağının bulunmadığına, 2.İnternet Toplu Kullanım Sağlayıcıları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin ihlal edildiğine, 3.Sanıkların evinde ele geçirilen dijital verilerin hiçbirinin el koyma anında imajları alınmadığından, sanık ve müdafiine verilmediğinden yasal delil niteliğini kaybettiğine, yasak delil niteliğinde olduğuna, 4.ByLock programı konusunda bilirkişi raporu alınmadığına, 5.Bank Asyada hesap hareketi bulunmasının atılı suç yönünden delil olarak değerlendirilemeyeceğine, 6.Lehe olan tanıkların beyanları göz önüne alınmadan, dosya sanıklarının ifadelerinden vazgeçmelerine rağmen ifadeleri ve diğer tanıkların kolluk beyanları göz önüne alınarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, 7.Adil yargılanma ve çekişmeli yargı ilkesine aykırı olarak karar verildiğine, 8.İspat edilmiş bir örgüt üyeliği olmadığı gibi, varsayıma dayalı olarak ceza verildiğine, 9.Manevi unsur başta olmak üzere atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığına, 10.Sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 11. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir. C. Sanık ... ve Müdafileri: Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1.Sanığın atılı suçu işlediğine dair kanunun aradığı şartların oluşmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Sanık savunmalarına neden itibar edilmediğinin gerekçede açıklanmadığına, 3.ByLock delilinin tek başına mahkumiyet için yeterli olmadığına ve bu delilin istihbarı nitelikte olduğuna, ByLock verilerinin çelişkili olduğuna, 4.Başta manevi unsur olmak üzere atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına 5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede; Dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanık ... hakkında ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, ismi geçen sanıklarla ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak sanıklar hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede; 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin ortak olduğu, sanıkların hazırlık aşamasında birbirleri hakkında anlatımda bulundukları, bu beyanların gerekçede sanıklar hakkında mahkumiyete esas alınması karşısında, sanıkların aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle aralarında menfaat çatışmasının oluştuğu nazara alınmadan ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 152 nci maddelerine aykırı davranılması, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz kanun yolu aşamasında sunduğu 24.01.2024 tarihli dilekçesinde sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi, dilekçe ekindeki sanığın yazılı ifadesinde özetle; etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini beyan ederek kendisi ve bir kısım şahıslar hakkında bilgiler vermesi karşısında, sanığın yeniden ifadesi alınmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu; 3. Dosya kapsamına göre sanık ...' ın Bank Asya hesabı bulunduğuna ilişkin bir tespit bulunmamasına rağmen, sanık hakkındaki gerekçede Bank Asya hesabının bulunduğu şeklinde dosya içeriğiyle uyuşmayan kabule yer verilmesi, 4. Kabul ve uygulamaya göre de; Sanıklar hakkında kurulan hükümde, temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A.Sanıklar ... ve ... yönünden; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli, 2018/65 Esas, 2019/212 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303 maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükümlerin ikinci bentlerinden “3713 sayılı Yasanın 5. maddesi ” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B. Sanıklar ..., ... ve ... yönünden; Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli, 2018/65 Esas, 2019/212 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.