Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6306 E. 2023/2990 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3437 E., 2019/447 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 02.07.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılandığı, soruşturma sırasında gözaltına alındığı, akabinde adli kontrol şartı ile serbest bırakıldığı, haksız hürriyetinden yoksun kaldığı süreler için 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız hürriyetinden yoksun kaldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 13.07.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkili ve görevli mahkemede yasal süresinde açılmadığını,tutuklamanın bir tedbir olup, idareye kusur atfedilemeyeceğini, re'sen araştırılması gereken hususların araştırılmasını, faiz talebinin yersiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 3. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2018/456 Esas, 2018/499 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/3437 Esas, 2019/447 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.09.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri 1.Davacının gözaltına alınmasından dolayı ihraç edildiğine ilişkin talebine yönelik olarak değerlendirme yapılmadığına, 2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Davacının Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/643 esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılandığı, soruşturma sırasında 25.05.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 31.05.2017 tarihinde serbest bırakıldığı, kovuşturma sonucunda Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarih, 2017/643 esas ve 2018/345 karar sayılı ilamı ile atılı suçtan beraatine karar verildiği, kararın 01.06.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın süresinde açıldığı, davacının toplam 6 gün haksız olarak özgürlüğünden mahrum bırakıldığı tespit edilmiştir. Davacının üzerine atılı suçun niteliği, mesleği, sosyo-kültürel durumu, gözaltı süresi gözetilerek hak ve nesafet kuralları çerçevesinde zenginleşmeye sebep olmayacak şekilde manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 900,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/643 Esas, 2018/345 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 25.05.2017-31.05.2017 tarihleri arasında 6 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama üzerine 24.05.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.06.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Davacının gözaltına alınmasından dolayı ihraç edildiğine ilişkin talebine yönelik olarak değerlendirme yapılmadığına ilişkin temyiz sebepleri yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre ''suç soruşturması veya kovuşturması sırasında'' uygulanan koruma tedbirlerine karşı devlet aleyhine tazminat davasının açılabileceği belirtilmiş olup, davacının gözaltı koruma tedbirinden önce 29.10.2016 tarihinde kamu görevinden ihraç edildiği anlaşılmakla, davacının gözaltına alınmasından dolayı ihraç edildiğine ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir. 2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/3437 Esas, 2019/447 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.