Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39623 E. 2024/10642 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/241 E., 2019/233 K. SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket edenkişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında dolandırıcılık, dolandırıcılık HÜKÜM : Esastan ret, düzeltilerek esastan ret(beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli ve 2018/167 Esas, 2018/487 Karar sayılı kararı ile; a- Sanıklar ..., ... hakkında tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında, kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında dolandırıcılığı suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraat kararları verilmiştir. b- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 5'er yıl hapis ve 100.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile; a- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine, b- Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu yönünden, sanığın beraat suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/233 Karar sayılı ek kararı ile; katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ile beraat kararları verildiğine, eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Temyiz İsteminin Reddine Dair 19.03.2019 Tarihli Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, aynı fıkranın (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünde delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Temyiz İsteminin Reddine Dair 19.03.2019 Tarihli Ek Karar Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/233 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.