Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5405 E. 2026/6762 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/5405
Karar No
2026/6762
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3588 E., 2025/3583 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2025 tarihli ve 2025/3588 Esas, 2025/3583 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ve müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra, sanığın bulunduğu cezaevinden gönderdiği 25.03.20 26... .04.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebininden vazgeçtiğini dosyasının onanmasını istediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığı anlaşılmakla temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğname'ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, ''Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini beyan ettiğine, diğer sanık beyanından yola çıkılarak mahkumiyetine karar verildiğine, diğer sanığın da mahkemede sanığın olayda yer almadığını açıkça beyan ettiğine, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğine sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu, sanığın temyiz isteminin, ''Sanık ...'in suçu kendisinin işlediğini ve şahsının hiçbir şekilde alakası olmadığını sürekli olarak belirttiğine, kamera görüntüsünde sadece benzerlik olduğu düşünülmesi nedeni ile mahkûmiyetine karar verildiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f maddesi uyarınca hükmolunan cezadan arttırım yapılırken sırasıyla aynı Kanun’un 143. ve 142/5. maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/5405, K. 2026/6762, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-5405-e-2026-6762-k-0ef5b6c23532