Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5124 E. 2026/10429 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/5124
- Karar No
- 2026/10429
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1503 E., 2025/2181 K. SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın atılı suçu işlemediğine, mağdurun kredi kartlarını kendi rızası ile sanığa verdiğine, eylemin gece işlendiğine dair delil bulunmadığına, suç yerinin konut eklentisi niteliğinde olmadığına, eylemlerin tek bir fiili işleme kararının icrası kapsamında, aynı fiilin devamı niteliğinde gerçekleştiğine, buna rağmen farklı ATM cihazlarından gerçekleştirilen ve tamamı sonuçsuz kalan denemelerin zincirleme suç kapsamında kabul edilerek TCK'nın 43.maddesi uyarınca cezada artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, mağdurun sanıktan şikâyetçi olmadığına,'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesi uyarınca temel cezadan önce artırım, sonra indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 35. maddesinin uygulanmasından sonra, 43/1. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılması, sonuç ceza değişmediğinden sonuca etkili görülmemiştir.
Bozma sonrasında yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.