Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/11100 E. 2026/11233 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/11100
Karar No
2026/11233
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/51 E., 2025/116 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin "olayda herhangi bir hırsızlık eylemi söz konusu olmadığına, doğrudan herhangi bir cebir olmaksızın telefonun sanığa verilmiş olduğuna, katılan ve müşteki ifadelerinin sürekli çelişki içerdiğine, mağdur ...'ın müştekinin telefonunu kendisinin alarak borcuna karşılık sanığa verdiğine, dava konusu eylem doğrudan müştekiler ve sanıklar arasında geçmiş olduğundan olayın kesin bir şekilde aydınlatılması için başkaca delillere ihtiyaç bulunduğuna, ancak tanık beyanları veya diğer delillerle sanığın söz konusu eylemi gerçekleştirdiğinin açık bir şekilde ortaya konulmadığına, bu nedenle de sanığa mezkur suçlamadan ceza verilmesinin hukuka ve maddi gerçeğe aykırılık teşkil ettiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/11100, K. 2026/11233, T. 15.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-11100-e-2026-11233-k-fe0ba048627c