Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4489 E. 2026/11234 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/4489
- Karar No
- 2026/11234
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3354 E., 2024/63 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "sanığın korsan taksicilik yapması nedeniyle suça konu olay yerinden geçmiş olabileceğine, hırsızlık eylemine karışmadığına, kiraladığı aracı zaman zaman başka arkadaşlarına da kullanması için verdiğine, dosyada somut delilin bulunmadığına, kamera kayıtlarının olması hâlinde bunun bilirkişi tarafından incelenip teşhisinin yapılması gerektiğine, her ne kadar araç GPS sinyal kayıtları dosyada mevcut ise de sanıkların telefon sinyallerini gösterir HTS sinyal kayıtlarının da celbi ile araç sinyali ve telefon sinyallerinin uyuşup uyuşmadığının tespiti için bilirkişiye tevdii gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, değer azlığı indirimi ve takdiri indirim maddelerin uygulanması gerektiğine" sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin somut delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesine, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.