Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/4469 E. 2026/7707 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4469
Karar No
2026/7707
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1815 E., 2020/1642 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz talebinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, sanık ...'ın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık ...'ın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, sanık ...'ın temyiz talebi dışında temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Temyiz incelemesinin kapsamına göre; Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2019/100 Esas, 2019/1198 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıkların dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 53 maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ Sanık ..., herhangi bir temyiz nedeni bildirmemiştir. Sanık ...'in temyiz isteği; olayları karıştırdığı, bu olayda Mustafa ile birlikte hareket etmediğine, katılanın taksisine binmediğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesindeki "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır", aynı Kanun'un 294 üncü maddesindeki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" ve aynı Kanun'un 301 inci maddesindeki "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümününde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'u 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümününde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/4469, K. 2026/7707, T. 09.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-4469-e-2026-7707-k-efd15fb77e5f