Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/14935 E. 2026/9287 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/14935
Karar No
2026/9287
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4011 E., 2024/1465 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın aynı modelde üç çantayı kullanmak amacıyla evinde bulundurmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın üzerine planlı olarak suç atıldığı, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı, TCK’nın 36. maddesinin uygulanması gerektiği, TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, kuşkudan sanığın yararlanması gerektiği, sadece katılanın soyut beyanlarına dayalı olarak ceza verilemeyeceği, çalındığı iddia edilen çantalarla ilgili fiyat araştırması yapılmadığı, katılan vekilinin temyiz isteminin, ziynet eşyaları yönünden hırsızlık suçunun oluştuğu, sanığın zincirleme şekilde katılanın eşyalarını çaldığı, zincirleme suç nedeniyle 3/4 oranında artırım yapılması gerekirken 1/4 oranında artırım yapıldığı, cezadan TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğu, sanığın iyi halli olmadığı, sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/14935, K. 2026/9287, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-14935-e-2026-9287-k-aaa7dfdb31b8