Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29502 E. 2026/10990 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29502
Karar No
2026/10990
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1914 E., 2023/2553 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesinin beraat hükümleri kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezaları verildiği anlaşılmakla, verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra 26.02.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303/1-a. maddesinde düzenlenen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, katılan tarafça yaratılan delillere göre hüküm kurulduğuna, görgüye dayalı tanık beyanı bulunmadığına, karara dayanak edilen ... yazışmalarının içeriği yanlış yorumlandığına, ses kayıtlarının hukuka aykırı elde edilen delil niteliğinde olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, hükme gerekçe gösterilen ses kaydı ve ... yazışmalarının hukuka aykırı elde edilen delil olup hükme esas alınamayacaklarına, sanığın fiili nasıl işlediğine dair hiçbir iddia ve şüphenin bulunmadığına, ses kayıtlarına dair raporda sanığa dair bir tespitin bulunmadığını, beraatleri gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılan şirket yetkilisinin ... ilçesinde faaliyet gösteren ... Kağıt Fabrikasından bir takım eşyaların fabrika çalışanları ..., ... ve işten ayrılmış olan ... tarafından çalındığını belirterek şikâyetçi olduğu, şirket yetkilisi tarafından fabrika çalışanlarından olan tanık ...'un telefonuna ses kayıt programı yükletildiği, tanık ...'in sanıklardan ... ve ...'i arayıp konuşmaları kayıt altına alarak şirket yetkilisine verdiği, ses kayıtlarının ve yazışmalarının dosyaya delil olarak sunulduğu, bu kayıtların tesadüfen yapılan bir arama üzerine başka şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde değil, bir planlama dahilinde yapılması nedeniyle yasak kanıt niteliğinde olduğu, dinlenen tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı hırsızlık suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkûmiyetlerine yeterli delil elde edilemeyen sanıkların, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, beraatleri yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetlerine kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29502, K. 2026/10990, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29502-e-2026-10990-k-c6ac7073e6fe