Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/2138 E. 2026/5447 K. – Trafik Güvenliği

Konu: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2138
Karar No
2026/5447
Karar Tarihi
Konu
Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3790 E., 2025/2465 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/1, 62, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 04.10.2016 tarihinde sanığın kullanmış olduğu aracını tramvay yoluna yakın bir şekilde park ettiği, aracın bir bölümünün tramvay geçi güzergahında olduğu için tramvayın 8 dakika beklemesine sebep olduğu olayda, suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın kasten trafiği tehlikeye soktuğu değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının yerinde olmadığı değerlendirilmiş, bu suretle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tramvay hattına ilişkin yolun, motorlu taşıtlar ile tramvayın birlikte kullandıkları yol olduğu, tramvay yolunun motorlu taşıtların kullandığı yollardan ayrılmadığı, bu yolun özellikle tramvayın kullanımına tahsis edildiğine dair uyarıcı işaretlerin olmadığı, yolu birlikte kullanan motorlu araçların geçişini engelleyecek bariyer veya benzeri bir engelin mevcut olmadığı, ortak kullanım sebebiyle tramvay sürücüsünün de tramvay yolunda giderken çevresindeki yaya ve motorlu taşıt trafiğine dikkat etmekle yükümlü olduğu, tramvayın geçişine engel oluşması halinde durup beklemesi gerektiği, bu sebeplerle tramvayın geçtiği demir yolu üzerine araçların park edilmesi nedeniyle başkalarının hayatı, sağlığı ve mal varlığı bakımından somut bir tehlikenin oluşmadığı, olay sırasında sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işleme kastıyla hareket etmediği gerekçelerine dayalı olarak İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün isabetli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2026/2138, K. 2026/5447, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2026-2138-e-2026-5447-k-3fd6336e735a