Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/2206 E. 2026/5806 K. – Organ Veya Doku

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1865 E., 2024/3130 K. SUÇ : Organ veya doku ticareti HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında organ veya doku ticareti suçundan 5237 sayılı TCK'nın 91/3. maddesi delaletiyle 91/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın istinaf başvuruları üzerine duruşma açılarak sanık hakkında organ veya doku ticareti suçundan 5237 sayılı TCK'nın 91/3. maddesi delaletiyle 91/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; maddi kazanç sağlamadan insani nedenlerle böbreğini vermek istediğine, eylemin tamamlanmış suç olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın böbrek hastası olan ... ile irtibata geçerek, aralarında yapılan anlaşma doğrultusunda kendisinden alınan fotoğraflar kullanılarak ...'ın kardeşi adına sahte kimlik düzenlendiği, sanığın kendisini ... olarak tanıtıp ... ile birlikte böbrek nakli amacıyla .. .. .. Hastanesine başvurduğu, başvuru üzerine işlemlerin başlatılarak çeşitli tahlillerin yapıldığı, ancak durumun doktorlar tarafından fark edilerek yetkililere bildirilmesi üzerine naklin gerçekleştirilemediği, sanığın menfaat karşılığında böbreğini vermeye teşebbüs ettiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 91/3. maddesi delaletiyle 91/1. maddesi uyarınca organ veya doku ticaretine teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/2. maddeleri gereğince alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanıkların istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, sanığın üzerine atılı suçun cezasının alt sınırının 5 yıldan başladığı, sanığın savunmasının bizzat yargılamayı yapan mahkeme tarafından alınması gerektiği halde sanığın savunmasının yakalama sonucu başka bir mahkeme tarafından alınması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması ve organ veya doku ticareti yapılmasının suç olarak tanımlandığı 5237 sayılı TCK'nın 91/3. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere önemli olan hususun organ veya dokunun para veya sair bir maddi menfaat karşılığında tedavüle tabi tutulması olduğu, suçun oluşması için ödemenin ne zaman yapıldığının ya da yapılıp yapılmadığının öneminin olmadığı, hatta organ veya dokunun alınmasına dahi gerek bulunmaması karşısında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 91/3. maddesi delaletiyle 91/1. maddesindeki organ veya doku ticareti suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.