Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/1962 E. 2026/6868 K. – Görevi Kötüye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2024/979 Esas, 2024/1704 Karar SUÇ: Görevi kötüye kullanma HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2023/142 Esas, 2024/115 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.

B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli ve 2024/979 Esas, 2024/1704 sayılı Kararı ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın katılanları maddi zarara uğrattığına, icra dosyalarını usulünce takip etmeyerek görevini kötüye kullandığına, avukatın görevinin icra takibini devam ettirerek yapılan hacizlerin düşmemesini sağlamak, tahsili mümkün değil ise borç ödemeden aciz belgesi alarak dosyayı tamamlamak olduğuna, borçlunun hacze kabil araç ve gayrimenkulleri bulunduğuna, katılanların alacaklı olduğu icra takiplerinden tahsilat yapan sanığın tahsil ettiği paraları katılanlara ödemediğine, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin Kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.