Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/7472 E. 2026/6867 K. – Görevi Kötüye

Konu: Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/7472
Karar No
2026/6867
Karar Tarihi
Konu
Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2024/2164 Esas, 2024/2968 SUÇ: Görevi kötüye kullanma HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2024 tarihli ve 2024/40 Esas, 2024/181 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine hükmedilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 12.11.2024 tarihli ve 2024/2164 Esas, 2024/2968 sayılı Kararı ile katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanın Temyiz İstemi Sanığın icra dosyasındaki işlemleri sehven yaptığına dair savunmasının cezai sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağına, Bölge İdare Mahkemesi Kararına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduğuna, mahkemece başvurunun sonuçlanması beklenmeden düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle verilen kamu davasının düşmesine dair hükme karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin Kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/7472, K. 2026/6867, T. 15.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-7472-e-2026-6867-k-1e33e3c1e779