Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4148 E. 2026/4622 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4148
- Karar No
- 2026/4622
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3393 E., 2023/157 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun hükmün 6. fıkrasında yer alan "Sanığın olaydaki kusur durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ve tüm dosya kapsamı gözetilerek sanığa ait sürücü belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince takdiren 1 YIL SÜRE İLE GERİ ALINMASINA," ibaresi yerine, "Sürücü belgesi bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi sûretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kaza nedeniyle yaralanan mağdurun sanıktan şikâyetçi olmaması nedeniyle yaralama suçu nedeniyle sanığın cezalandırılmaması ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca karar verilmesi gerektiğine, sanığın kırmızı ışıkta geçtiğine ilişkin net tespitin bulunmadığına, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukûka aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanarak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, sanık ...'in 10.06.2021 tarihinde sevk ve idaresindeki araçla ... istikâmetinde yüksek hızla seyir halindeyken, ... Mahallesi ... Otel kavşağında kırmızı ışık ihlâli yaparak hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ...'ın sevk ve idaresindeki çekiciye sağ arka tarafından çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında, sanığın aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...'in yaralandıkları, yaralılardan ...'nun 12.06.2021 tarihinde tedavi gördüğü hastanede öldüğü, kesin adlî hekim raporuna göre diğer yaralı ...'in yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı, soruşturma aşamasında düzenlenen 10.06.2021 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına, keşif sonrası alınan 01.02.2022 tarihli bilirkişi raporuna ve ... İhtisas Dairesi'nin 27.05.2022 tarihli raporuna göre, sanık sürücü ...'in asli kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ın kusursuz olduğunun tespit edildiği, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne riayet etmeyerek, ilgili mevzuatın belirlediği hız sınırlarının üzerinde, yorgun ve uykusuz vaziyette seyir halinde iken trafik ışıklarının bulunduğu kavşağa gelmesine rağmen hızını azaltmayarak ve kırmızı ışık ihlali yaparak ...'ın sevk ve idaresinde olan araca çarpması neticesinde meydana gelen kazada, sanığın, bir kişinin ölümü ile bir kişinin yaralanmasına bilinçli taksir ile sebep olduğu kabulü ile sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esas yönünden isabetsizlik görülmediği ancak hükmün 6. fıkrasında yer alan "Sanığın olaydaki kusur durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ve tüm dosya kapsamı gözetilerek sanığa ait sürücü belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince takdiren 1 YIL SÜRE İLE GERİ ALINMASINA," ibaresi yerine, "Sürücü belgesi bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi sûretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.05.2026 tarihinde karar verildi.