Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3294 E. 2026/4286 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3294
- Karar No
- 2026/4286
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/606 E., 2022/2178 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-4, 52/2-4, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırmaya ve kusura ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 03.03.2020 tarihinde, gece vakti, aydınlatmalı, meskun mahal dışı, dört şeritli, bölünmüş, asfalt otoyolda, sanığın, sevk ve idaresindeki yarı römork bağlı çekici ile seyri sırasında, aracının sağ ön kısmı ile yolun sağında banket üzerinde lastik arızası nedeniyle duraklayan yarı römork bağlı çekicinin sol arka kısmına ve aracın yanında duran yayaya çarptığı, lastik değiştirmek için yarı römorkun altında bulunan diğer bir yayanın ise çarpmanın etkisi ile tekerleğin altında kaldığı ve iki yayanın da hayatını kaybettiği olayda, sanık hakkında asli kusurlu olduğu kabulü ile 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiği ve vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin hatalı belirlendiği gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan temel cezanın 6 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, bu cezadan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması suretiyle netice cezanın 5 yıl 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınması ve tutuklu kalınan sürenin mahsubuna karar verilmesi yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfının belirtilmesi, kazaya karışan aracı sürme yetkisi veren sınıf ile sınırlı olarak sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, sanığın (A1), (B), (D) ve (E) sınıfı sürücü belgesinin bulunması ve yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki çekici ile yapması nedeniyle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü belgelerinin sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca çekici kullanacaklara verilen (D) sınıfı ile sınırlı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınması yerine 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin amacına aykırı şekilde sanığa ait sürücü belgesinin sınıf belirtilmeden geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümünde yer alan "sürücü belgesinin" ibarelerinden önce gelmek üzere hükme "D sınıfı" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.