Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4237 E. 2026/5942 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4237
- Karar No
- 2026/5942
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2440 E., 2021/660 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri uyarınca 36.450,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine ilişkin hükümlere yönelik katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanıklar hakkında ayrı ayrı taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, sanıkların meydana gelen iş kazasından işveren sıfatıyla sorumlu olduklarına, dava dışı sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ... ..'ın maden ruhsatlarından sorumlu hammadde müdürü olduğu .. .. .. Çimento Sanayi A.Ş'ye ait mıcır tesisinin rödovans sözleşmesi ile sanık ...'nın ortağı ve yetkilisi olduğu .. Ltd. Şti. tarafından işletildiği, .. Ltd. Şti'nin çalışanı olan ölenin kullanmakta olduğu damperli kamyon ile mıcır tesisinden yüklediği atık malzemeyi boşaltmak üzere geldiği döküm sahasında, araçtaki malzemeyi boşaltmak için geri manevra ile saha kenarına doğru yaklaşmak isterken saha kenarından kayarak yaklaşık 25 metrelik uçuruma yuvarlanması sonucu araç içerisinde sıkıştığı ve kemik kırıkları ve künt göğüs travmasına bağlı kaburga kırığı ile gelişen iç kanama ve solunum yetmezliği sonucu öldüğü iş kazasında; sanık ... ..'ın gerekli iş güvenliği tedbirlerini alıp denetleme yükümlülüğünü ihlal ettiğinden tali kusurlu, sanık ...'nın kontrol yükümlülüğünü yeterince yerine getirmediğinden asli kusurlu oldukları kabul edilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, dosya kapsamına ve oluşa uygun kabul edilen .. Teknik Üniversitesi öğretim görevlilerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan rapora göre sanıkların olayın meydana gelmesinde herhangi bir etkilerinin ve kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanıkların ayrı ayrı beraatine, meydana gelen kazada kusurlu oldukları bildirilen iş güvenliği uzmanı ve şantiye şefi için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.06.2026 tarihinde karar verildi.