Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/10379 E. 2026/7756 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1132 E., 2021/1158 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2019/72 Esas, 2019/240 Karar sayılı kararı ile; TCK'nın 158/1-f,son,62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince 5 yıl 10 ay hapis ve 372.900 TL adli para cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2019/2448 Esas, 2020/1749 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nın 280/1-f maddesi gereğince sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile eksik kovuşturma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2020/389 Esas, 2021/142 Karar sayılı kararı ile; TCK'nın 158/1-f,son,62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince 5 yıl 10 ay hapis ve 372.900 TL adli para cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 04.06.2021 tarihli ve 2021/1132 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, fazla ceza tayinine ve sanığın hastalığına yönelik bir değerlendirme yapılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 158/1- (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde belirlenmesi gerektiği halde; somut olayda, hapis cezasının teşdiden belirlendiği, elde edilen haksız menfaat tutarına göre zararın 56.545,61 Euro olduğu, suç tarihi olan 01.06.2017 tarihi itibarıyla Merkez Bankası efektif satış kurunun bir Euro için 3,9791 TL olduğu; buna göre toplam zarar miktarının (56.545,61 Euro x 3,9791 TL = 225.000,64 TL) olduğu, suçtan elde edilen menfaatin iki katı göz önüne alındığında gün adli para cezası miktarının alt sınırın "22.500 gün" olarak belirlenmesi yerine alt sınırın da altında kalacak şekilde "22.375 gün" olarak belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/1132 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 11 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2026 tarihinde karar verildi.