Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3737 E. 2026/4603 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4506 E., 2025/265 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2024/298 Esas, 2024/469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.01.2025 tarihli ve 2024/4506 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanunun 279/1-b maddesi uyarınca süre yönünden reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ise 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; vekalet ücretine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin üst hadden uygulanması ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Dosya kapsamı itibariyle; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.01.2025 tarihli ve 2024/4506 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanunun 279/1-b maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar verildiği ve bu kararın itiraza tabi olduğu nazara alındığında katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yönündeki tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı,meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.01.2025 tarihli ve 2024/4506 Esas, 2025/265 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.