Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/4068 E. 2026/6885 K. – Rüşvet Vermeye

Konu: Rüşvet Vermeye Teşebbüs Suçuna Azmettirme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4068
Karar No
2026/6885
Karar Tarihi
Konu
Rüşvet Vermeye Teşebbüs Suçuna Azmettirme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI:2023/2007 Esas, 2025/379 Karar ŞİKAYETÇİ :Ticaret Bakanlığı SUÇ :Rüşvet vermeye teşebbüs suçuna azmettirme HÜKÜM:İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlerine karar verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi EK KARAR :Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında atılı suçtan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik şikayetçi Ticaret Bakanlığı vekilinin istinaf talebinin Bölge Adliye Mahkemesince adı geçen bakanlığın suçun doğrudan zarar göreni olmadığı ve davaya katılma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle katılan sıfatı da kaldırılarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, aynı hükümlere karşı sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları ile yapılan inceleme sonucu mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıkların beraatlerine karar verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine hükmolunduğu, hem istinaf başvurusunun reddi hem de hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararlarına ilişkin Ticaret Bakanlığı vekilince 03.03.2025 tarihli dilekçeyle temyiz talebinde bulunulduğu, bu talebin itiraz mahiyetinde olduğu değerlendirilerek İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 03.03.2025 tarihli ve 2023/2007 Esas, 2025/379 sayılı ek Kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği ayrıca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 13.03.2025 tarihli ve 2025/16 Değişik iş sayılı Kararıyla da itirazın kesin olarak reddedildiği, 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm nazara alınarak temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 03.03.2025 tarihli ve 2023/2007 Esas, 2025/379 sayılı ek Kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ticaret Bakanlığı vekilinin ek Karara yönelik temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2026/4068, K. 2026/6885, T. 15.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2026-4068-e-2026-6885-k-f15766f64df2