Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2538 E. 2026/5924 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1927 E., 2022/1720 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 3.000.000,00 TL maddi, 5.000.000,00 TL manevi ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat yönüyle davacının ihraçtan önce eksik aldığı veya alamadığı maaşlar var ise bunların idari dava yoluyla talep edilebilecek nitelikte olduğu, soruşturma ve kovuşturma nedeniyle avukatlık yapamamasından kaynaklı mahrum kalınan kar, taşınma masrafları, gözaltına alınmasından sonra telefon ve bilgisayar alması sebebiyle ödediği ücretler, duruşmalara gitme için ödediği yol masrafları, doğrudan koruma tedbirinden kaynaklanmaması nedeniyle CMK'nın 141. maddesi kapsamında talep edilemeyeceği, maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzu ile ispatlanan kısmın davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığı, bu nedenle koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı 2.000,00 TL'ye yükseltilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri;maddi tazminatın en azından asgari ücret üzerinden hesaplanması gerekirken bu şekilde dahi bir hesaplama yapılmamasının ağır hak ihlali olduğuna, müvekkilinin meslekten çıkarılması nedeniyle uğradığı maaş kaybının da huzurdaki dava dilekçelerinde detaylı şekilde belirttikleri maddi tazminat istemlerinin yetersiz gerekçe ile reddedildiğine, suçlamanın niteliği ve davacı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen tazminat mikarının çok eksik olduğuna sair nedenlere ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesi 2018/276 Esas, 2019/285 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016-19.07.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/299 sorgu sayılı kararı ile 19.07.2016 tarihinde tutuklandığı, Malatya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/2346 sorgu sayılı kararı ile aynı gün tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılama neticesinde 26.09.2019 beraatine karar verildiği, beraat kararının 29.12.2021 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde 16.03.2021 tarihinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından manevi tazminat miktarı yükseltilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekilli tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2026 tarihinde karar verildi.